# eu_species

addInfoSpecies:
Stefanov T., Trichkova T. 2017. Pseudorasbora parva (Temminck & Schlegel, 1846). Pp. 102-105. In: Trichkova T., Vladimirov V., Tomov R., Todorov M. (Eds.), Guide to invasive alien species of European Union Concern, IBER-BAS, ESENIAS, Sofia, 184 pp. (In Bulgarian) http://esenias.org/files/ESENIAS_Atlas_WEB.pdf 
Stefanov T., Trichkova T. 2017. Analysis of pathways for introduction and spread of the invasive alien species of EU concern Pseudorasbora parva (Temminck & Schlegel, 1846) in Bulgaria. ESENIAS-TOOLS Project, D-33-51/30.06.2015. (In Bulgarian)


addInfoPermits:
The Government of the Principality of Asturias has issued some permits. The aim of these permits are to house specimens of this species coming from private owners to avoid their release in the environment. The permits are listed below: 
- Zoological Park ES 330440004362, it started on 2nd November 2011 (31 specimens).
- Zoological Park NZ-0-51-2, it started on 2nd November 2011 (30 specimens).
- Zoological Park ES330240005673, it started on 24th June 2016 (10 specimens).
- Zoological Park NZ-0-34-19, it started on 11th October 2012 (100 specimens).
- The Parque Isabela Católica, it started on 2nd November 2011 (150 specimens).
- Zoological Park NZ-0-12-90, it started on 2nd November 2011 (10 specimens).


addInfoSpecies:
In Asturias, this species is detected for the first time on 31st July 2014, in the San Tirso de Abres council, and it spreads across neighbouring councils. In eastern Asturias, the species is detected for the first time in 2016.
In Extramdura, a living specimen introduced through seasonally mobile apiculture has been detected in a hive.


addInfoSpecies:
The species may have been sold in aquarium shops before the legislation came into force, thus it is possible that it still exists in some home aquaria in Finland.


addInfoSpecies:
The species has been sold in garden shops before the legislation came into force. The species cannot overwinter in Finland.


addInfoSpecies:
5 individuals (all males) in containment in Helsinki zoo, rescued pets.


addInfoSpecies:
The species has been sold in pet shops before the legislation came into force, thus it is possible that it still exists in some homes in Finland.


commonNameNational:
Canape della Siria (Toscana);Albero della seta;Pianta dei pappagallini;Asclepiade della Siria;Lino d'India;Titimalo laurifolio (Lombardia);Apocinu majuri (Sicilia);Asclepiade;Cotone egiziano (Toscana);Pianta dei pappagalli


commonNameNational:
Cornacchia delle case;Cornacchia grigia indiana;Corvo indiano delle case;Corvo delle case


commonNameNational:
Elodea di Nuttall (Italia), Elodea di Nuttall (Italia), Peste d'acqua di Nuttall (Italia);Peste d'acqua comune


commonNameNational:
Fiori di bach ;Non mi toccare;Impaziente ghiandolosa;Impatiente glanduleuse;Balsamina ghiandolosa;Balsamina


commonNameNational:
Porracchia a grandi fiori;Porracchia simile a una euforbia


commonNameNational:
Muntjak della Cina;Muntjak di Reeves;Muntjak cinese


commonNameNational:
Millefoglio d'acqua;Millefoglio americano;Miriofillo;Piuma di pappagallo


commonNameNational:
Millefoglio d'acqua a foglie diverse;Millefoglio


commonNameNational:
Gambero rosso della Louisiana;Gambero killer;Gambero rosso americano;Gambero della Louisiana


commonNameNational:
Scoiattolo grigio;Sciurus carolinensis;Scoiattolo grigio americano;SCOIATTOLO GRIGIO ;Scoiattolo grigio orientale


commonNameNational:
Scoiattolo striato giapponese ;Scoiattolo coreano;Tamia siberiano;Tamia siberiano o borunduk;Scoiattolo giapponese


commonNameNational:
Tartaruga acquatica americana ;Tartaruga dalle orecchie rosse
;Tartaruga dalle orecchie arancioni di cumberland;Tartaruga dalle orecchie gialle comune ;Tartaruga dalle guance gialle;Tartaruga dalle orecchie gialle minore;Tartaruga palustre americana;Testu


commonNameNational:
Calabrone a zampe gialle;Calabrone asiatico


addInfoSpecies:
Wirksame Managementmaßnahmen werden aktuell erarbeitet und werden erst nach dem Berichtszeitraum vorliegen.


addInfoPermits:
Die Genehmigung wurde durch das Bundesland Baden-Württemberg erteilt.


addInfoSpecies:
NW: Ist in Fließgewässersystemen am Niederrhein schon länger verbreitet ohne negative Auswirkungen bisher.  Entnahme wäre sehr aufwendig und hat derzeit keine Priorität.


addInfoPermits:
Permit concerns slider eggs. Link to the permit (In Finnish): https://vieraslajit.fi/sites/default/files/P%C3%A4%C3%A4t%C3%B6s_ESAVI_2017_03_27.pdf#overlay-context=fi/content/tiedostojen-uploadsivu


addInfoSpecies:
Informații suplimentare despre distribuția speciei vor fi generate prin proiect Managementul adecvat al speciilor invazive din Romania, in conformitate cu Regulamentul UE 1143/2014 referitor la prevenirea si gestionarea introducerii si raspandirii speciilor alogene invazive - Cod SMIS 2014+ 120008.


addInfoSpecies:
Informații suplimentare vor fi generate prin proiect Managementul adecvat al speciilor invazive din Romania, in conformitate cu Regulamentul UE 1143/2014 referitor la prevenirea si gestionarea introducerii si raspandirii speciilor alogene invazive - Cod SMIS 2014+ 120008.


addInfoPermits:
Die Genehmigungen wurden für die Jahre 2017 und 2018 durch das Bundesland Baden-Württemberg erteilt.


addInfoSpecies:
Wirksame Managementmaßnahmen werden aktuell erarbeitet und werden erst nach dem Berichtszeitraum fristgerecht vorliegen.


addInfoPermits:
Die Genehmigung wurde durch den Bund erteilt.


addInfoSpecies:
Five alien Heracleum species (Heracleum mantegazzianum, Heracleum persicum, Heracleum sosnowskyi, Heracleum pubescens and Heracleum lehmannianum) have been found in Estonia, although H. sosnowskyi is the most common the others are also present. For eradication, species is not determined to species level. Therefore the maps include all 5 species and the same map has been provided under every Heracleum species in this reporting.


addInfoSpecies:
Currently, species is predominantly spread by the garden waste and incorrect treatment of removed plants, but intentional human assistance can occur as the species is considered pretty.


addInfoSpecies:
Species has a small population range and there is no evidence of new releases or spread in the last decades.


addInfoSpecies:
Species is known from one locality, where it entered probably by intentional release. 
There is some evidence of small local spread.

addInfoInspections:
The permit was issued 14.03.2018, no inspections were carried out within 2018. The establishment was assessed during the permitting process.


addInfoSpecies:
Species entered through pet-trade and is released to nature by pet owners unable to keep the animals or by taking the animal to a "walk" and losing it unintentionally.


addInfoSpecies:
The species was bred in 2016 and 2017 in Hungary (Vas county, in a gravel pit lake). However, the species was eradicated successfully in 2017, the female and the nine nestling were shooted.


addInfoSpecies:
It is very rare vagrant in autumn (November) and in spring (March), there were only two observations between 2015 and 2018. Before 2015 it was rare vagrant too, but there were more records (usually in autumn and in spring, in duck flocks).


addInfoSpecies:
The species has been present since the 1980s in Hungary. Because of its lifestyle (usually active at night, etc.) there are few observations. As a huntable species, in every year less then ten individuals were killed by hunters (2015-2016: 8, 2016-2017: 2, 2017-2018: 8 individuals).


addInfoSpecies:
Absence of management: Relative to other Union list species, T. sibiricus is considered of low priority both in terms of impact and risks of further spread. There is only one population in "forêt de soignes" that did not really expand since several decades. So, in regard to public impact of management of this population, no action was taken in this population.

commonNameNational:
Siberische grondeekhoorn [NL]; tamia de Sibérie [FR]; Sibirisches Streifenhörnchen [DE]


addInfoSpecies:
b: no conclusive evidence that they are coming from France but likely
c: escapees

commonNameNational:
heilige ibis [NL]; ibis sacré [FR]; Heiliger Ibis [DE]


addInfoSpecies:
c: mostly dumped pets
The species is considered as established although there is no reproduction because of their long persistence in the environment

commonNameNational:
lettersierschildpad [NL]; tortue de Floride [FR]; Buchstaben-Schmuckschildkröte [DE]


commonNameNational:
aziatische hoornaar [NL]; frelon asiatique [FR]; Asiatische Hornisse [DE]


addInfoSpecies:
Casual occurrence, last breeding attempt in 2014


commonNameNational:
gulbukig, gulörad och rödörad vattensköldpadda


commonNameNational:
husice nilská; husa nilská; husice egyptská


commonNameNational:
klejicha hedvábná; klejicha vatočník; glejovka americká


commonNameNational:
tokozelka vodní hyacint; tokozelka nadmutá


addInfoSpecies:
Only breeding and roosting sites are included for this species.


addInfoSpecies:
The species was present in the reporting period, but eradicated before the end of the period. Therefore, no map and species details are included.


addInfoSpecies:
The species was present before the reporting period and eradicated before the start of the period. The population was trapped and largely sterilized before 2015 and the animals were kept in captivity. Extensive research was done after a sighting but no new animals were observed. Therefore, no map and species details are included.


addInfoSpecies:
Gęsiówka egipska jest gatunkiem występującym w środowisku przyrodniczym Polski, rozmnażającym się, silnie ekspansywnym. Drogi wprowadzania i rozprzestrzeniania tego gatunku, związane z udziałem człowieka, to celowa introdukcja i ucieczki z hodowli. Gęsiówka egipska ponadto rozprzestrzenia się spontanicznie, zarówno z populacji krajowej, jak i innych krajów europejskich. 
W Polsce osobniki tego gatunku pojawiły się w środowisku przyrodniczym zarówno wskutek ucieczek z prywatnych hodowli, jak i wtórnie naturalnie – z populacji zadomowionych w innych krajach europejskich. Pierwszy lęg tego gatunku w kraju, który miał miejsce w 2007 r., był następstwem ucieczki z prywatnego mini zoo. Do lęgów dochodzi obecnie przede wszystkim w południowej i północno-zachodniej części Polski. Na tych samych obszarach odnotowano również największą liczbę ptaków nielęgowych.
Do 2006 r. gęsiówka egipska  stwierdzana była w Polsce jedynie sporadycznie. W 2007 r. zanotowano 4 obserwacje tego gatunku, w tym pierwszy udany lęg. W 2008 r. nastąpił wzrost liczby stwierdzeń gęsiówki – było ich co najmniej 38, w tym 3 pary lęgowe. W 2014 r. zanotowano 6 lęgów gęsiówki egipskiej.


addInfoSpecies:
Eichhornia gruboogonkowa (hiacynt wodny) wykazana została jedynie ze zmienionych termicznie (podgrzanych) jezior obiegu chłodzenia elektrowni okolic Konina - Jezioro Ślesińskie. Mimo podwyższonej temperatury wody, gatunek ten nie zadomowił się w tych jeziorach.


addInfoSpecies:
Detected by the early warning network in two different rivers in Extremadura.
All citations from Catalonia belong to L. peploides although the presence of L. grandiflora is not ruled out. A specific study is being carried out on the subject. No specific control actions have been carried out.


addInfoSpecies:
Last sighting of a specimen in Santo André Lagoon (SW Portugal) - 14/11/2015
After intensive search with intention to shoot it, the specimen disappeared and no more sightings ocurred since that date.


addInfoSpecies:
Isolated specimens are present in historical, private and botanical gardens. No specimens are observed in the wild. Therefore, no map and species details are included.


addInfoSpecies:
Although we do not have information on the distribution, we know that the species is present in public and private gardens. But there are no sightings in the wild. Therefore, no distribution map and species details are included.


addInfoSpecies:
The species was sighted incidentally in the reporting period. In 2018 first evidence of breeding, which makes it possible to locate animals and take eradication measures.


addInfoSpecies:
Incidental sightings by citizen observations, but these were not validated.


addInfoSpecies:
Incidental sightings by citizen observations, but these were not validated. (((The species was present in the reporting period, but eradicated before the end of the period. Therefore, no map and species details are included.)))


addInfoSpecies:
Intensive and careful monitoring of the population. There is no evidence that the population is increasing. Population is in control and not spreading, therefore no intervention is taken.

commonNameNational:
Siberische grondeekhoorn;Boeroendoek;Aziatische gestreepte grondeekhoorn;Koreaanse grondeekhoorn


addInfoSpecies:
Only roosting sites are included for this species.


addInfoSpecies:
Only rare observations in the winter time.


addInfoSpecies:
The species was used as an ornamental plant and melliferous plant spread by beekeepers.


addInfoSpecies:
The species has been entering from Austria through the flow of the Drava and Mura rivers. It was used as an ornamental plant in the gardens and honeybee plant. Beekeepers planted it also in the nature in the past.


addInfoSpecies:
During our field search activities in May 2014 and June 2015, a male bullfrog advertisement call was heard at Fiesa Lakes in Slovenia. On September 2015, a male specimen of the American bullfrog was caught in a funnel trap at the same location (http://web.bf.uni-lj.si/bi/NATURA-SLOVENIAE/pdf/NatSlo_18_1_3.pdf)
In the following years no more specimens were found, so it can be confirmed that the eradication was successful.


addInfoSpecies:
Presumably by intentional human assistance. The species is present only in one location (larger system of gravel pits) in Slovenia. In Slovenia, we have not confirmed asexual reproduction, but there has been evidence of asexual reproduction of the species in the literature (Buřič M., Hulák M., Kouba A., petrusek A., Kozák P. 2011. A Succesufl Crayfish Invader Is Capable of Facultative Parthenogenesis: A Novel Reproductive Mode in Decapod Crustaceans).


addInfoSpecies:
In Slovenia there has been an intentional release of the species in 2018. Two bags (it was not possible to determine the exact number) of live Procambarus clarkii were released at the gas and resting station "Lopata" along the highway. Immediately after we were notified about the release, the search of the area was performed. 80 individuals were picked up in the near vicinity of the release in the next 24 hours. Fisheries Research Institute immediately established the monitoring of the area. In the period of about a month, two individuals were caught in the traps inside the draining pond at the end of the parking lot. Fisheries Research Institute of Slovenia continued with monitoring of the area and surrounding watercourses untill the end of season (October 2018) but no crayfish was found. Simultaneously there was an eDNA sample investigation of surrounding area done and results obtained in december 2018 have shown positive traces of the species in two surrounding streams.  In 2019 we are continuing with the scanning of the area in accordance with results of eDNA testing. Results of eDNA have also shown positive traces in Paka river (Štajerska region) and Vogršček stream (Primorska region). The positive traces in these locations are consequences of separate releases, not a consequence of the release from Lopata gas station. So far, there is no evidence of established naturalised populations yet.


addInfoSpecies:
In the reporting period there were no signs of presence of the species.


addInfoSpecies:
There has been 2 locations of the kudzu vine in Slovenia, near Strunjan and Dekani, both on the coastal area.


addInfoSpecies:
The species reproduce mostly at the Obalno-Kraška and Goriška Region, but the reproduction has also been observed in the Central and Eastern Slovenia. The red-eared slider is still quite common pet turtle, so it is impossible to exclude further intentional releases of the pet turtle keepers.


addInfoSpecies:
The species has previously been registered in atlas flora danica and therefore included in an eradication project. However the area has been searched itensively and only Eupatorium cannabinum was found. Denmark therefore no longer considers Asclepias syriaca present.


addInfoInspections:
The crayfish was used for making an identification key for the crayfish and later used in making eDNA identification systems. The speciments are now in the collections in the Danish Natural History Museum.


addInfoInspections:
The crayfish was used for making an identification key for the crayfish and later used in making eDNA identification systems. The speciments are now in the collections in the museum.


addInfoSpecies:
Crayfish plague has been found in populations in Jutland and on Zealand. The highest concentration of crayfish plague was found in Jutland. Populations on Funen was tested and crayfish plague was not found


addInfoInspections:
The fish is now stored in the collection of the Danish Natural History Museum


addInfoInspections:
All imported crayfish are killed and stored in the collection of the Danish Natural History Museum


addInfoInspections:
University of Århus and University of Copenhagen have research permits. University of Copenhagen renewed its permit from 2016 in 2018


addInfoSpecies:
It is very likely that the species first entered Bulgaria with intentional human assistance - the species was imported in the first half of XX century and cultivated in private gardens as ornamental and melliferous plant. However, some localities along Danube River may have appeared through natural dispersal from neighbouring countries, e.g. from Serbia and Hungary.
Reference:
Petrova, A., Vladimirov, V., Georgiev, V. 2013. Invasive Alien Species of Vascular Plants in Bulgaria. IBER – BAS, Sofia. 320 pp. ISBN 978-954-9746-30-3 (available at: https://www.esenias.org/files/IAS_Plants_Bulgaria_2013_En-1.pdf).


addInfoSpecies:
Reference:
Цонева, С., Георгиев, В., Владимиров, В., Петрова, А. 2017. Cabomba caroliniana, Lagarosiphon major, Ludwigia peploides. – В: Тричкова, Т, Владимиров, Вл., Томов, Р., Тодоров, М. (ред.). Атлас на инвазивните чужди видове от значение за Европейския съюз, ИБЕИ-БАН, ESENIAS, София, ISBN:978-954-9746-43-3.


addInfoSpecies:
Koshev Y., Nedyalkov N. 2017. Callosciurus erythraeus Pallas, 1779. Pp. 126-129. In: Trichkova T., Vladimirov V., Tomov R., Todorov M. (Eds.), Guide to invasive alien species of European Union Concern, IBER-BAS, ESENIAS, Sofia, 184 pp. (In Bulgarian) http://esenias.org/files/ESENIAS_Atlas_WEB.pdf
Koshev Y., Nedyalkov N. 2017. Analysis of pathways for introduction and spread of the invasive alien species of EU concern Callosciurus erythraeus Pallas, 1779, in Bulgaria. ESENIAS-TOOLS Project, D-33-51/30.06.2015.


addInfoSpecies:
Nikolov B. 2017. Corvus splendens Vieillot, 1817. Pp. 114-117. In: Trichkova T., Vladimirov V., Tomov R., Todorov M. (Eds.), Guide to invasive alien species of European Union Concern, IBER-BAS, ESENIAS, Sofia, 184 pp. (In Bulgarian) http://esenias.org/files/ESENIAS_Atlas_WEB.pdf
Nikolov B. 2017. Analysis of pathways for introduction and spread of the invasive alien species of EU concern Corvus splendens Vieillot, 1817, in Bulgaria. ESENIAS-TOOLS Project, D-33-51/30.06.2015. (In Bulgarian)


addInfoSpecies:
Reference:
Петрова, А., Владимиров, В., Георгиев, В., Цонева, С. 2017. Eicchornia crassipes, Heracleum persicum, Heracleum sosnowskyi, Lysichiton americanus. – В: Тричкова, Т, Владимиров, Вл., Томов, Р., Тодоров, М. (ред.). Атлас на инвазивните чужди видове от значение за Европейския съюз, ИБЕИ-БАН, ESENIAS, София, ISBN:978-954-9746-43-3.


addInfoSpecies:
Flowerng of some individuals have been observed in Bulgaria, however, there is no evidence for formation of seeds and sexual reproduction.
Reference:
Petrova, A., Vladimirov, V., Georgiev, V. 2013. Invasive Alien Species of Vascular Plants in Bulgaria. IBER – BAS, Sofia. 320 pp. ISBN 978-954-9746-30-3 (available at: https://www.esenias.org/files/IAS_Plants_Bulgaria_2013_En-1.pdf).


addInfoSpecies:
Trichkova T., Kutsarov Y., Todorov M., Puky M. & Hubenov Z. 2017. The Chinese mitten crab Eriocheir sinensis H. Milne Edwards, 1853 (Crustacea: Decapoda: Varunidae), a new invasive alien species to the Bulgarian fauna. Acta Zoologica Bulgarica, Supplement 9: 149-154. http://www.acta-zoologica-bulgarica.eu/downloads/acta-zoologica-bulgarica/2017/supplement-9-149-154.pdf
Hubenov Z., Trichkova T., Todorov M., Kutsarov Y. 2017. Eriocheir sinensis H. Milne Edwards, 1853. Pp. 70-73. In: Trichkova T., Vladimirov V., Tomov R., Todorov M. (Eds.), Guide to invasive alien species of European Union Concern, IBER-BAS, ESENIAS, Sofia, 184 pp. (In Bulgarian) Available at: http://esenias.org/files/ESENIAS_Atlas_WEB.pdf
Hubenov Z., Trichkova T., Todorov M. 2017. Analysis of pathways for introduction and spread of the invasive alien species of EU concern Eriocheir sinensis H. Milne Edwards, 1853, in Bulgaria. ESENIAS-TOOLS Project. (In Bulgarian)


addInfoSpecies:
The species has been recently reported for Bulgaria - in 2017 (see Vladimirov, V. & al. (2017) in Acta Zoologica Bulgarica, Suppl. 9: 47-51, however, the species was erroneously reported as H. sosnowskyi). It is not clear how the species entered the country.


commonNameNational:
Indian House Crow;Ceylon Crow;Town Crow;Grez-necked Crow;Indian Crow;House Crow


addInfoSpecies:
Nedyalkov N., Koshev Y. 2017. Herpestes javanicus E. Geoffroy Saint-Hilaire, 1818. Pp. 130-133. In: Trichkova T., Vladimirov V., Tomov R., Todorov M. (Eds.), Guide to invasive alien species of European Union Concern, IBER-BAS, ESENIAS, Sofia, 184 pp. (In Bulgarian) http://esenias.org/files/ESENIAS_Atlas_WEB.pdf
Nedyalkov N., Koshev Y. 2017. Analysis of pathways for introduction and spread of the invasive alien species of EU concern Herpestes javanicus E. Geoffroy Saint-Hilaire, 1818, in Bulgaria. ESENIAS-TOOLS Project, D-33-51/30.06.2015. (In Bulgarian)


addInfoSpecies:
Reference:
Георгиев, В., Цонева, С., Владимиров, В., Петрова, А. 2017. Hydrocotyle ranunculoides, Ludwigia grandiflora, Myriophyllum aquaticum. – В: Тричкова, Т, Владимиров, Вл., Томов, Р., Тодоров, М. (ред.). Атлас на инвазивните чужди видове от значение за Европейския съюз, ИБЕИ-БАН, ESENIAS, София, ISBN:978-954-9746-43-3.


addInfoSpecies:
The species is relatively widely cultivated as ornamental plant in private gardens, especially in lower- and mid-mountainous regions (500 to 1500 m a.s.l.). Once escaped from the gardens, the species spread naturally along rivers and streams.
Reference:
Petrova, A., Vladimirov, V., Georgiev, V. 2013. Invasive Alien Species of Vascular Plants in Bulgaria. IBER – BAS, Sofia. 320 pp. ISBN 978-954-9746-30-3 (available at: https://www.esenias.org/files/IAS_Plants_Bulgaria_2013_En-1.pdf).


addInfoSpecies:
Lukanov S., Popgeorgiev S. 2017. Lithobates catesbеianus (Shaw, 1802). Pp. 106-109. In: Trichkova T., Vladimirov V., Tomov R., Todorov M. (Eds.), Guide to invasive alien species of European Union Concern, IBER-BAS, ESENIAS, Sofia, 184 pp. (In Bulgarian) http://esenias.org/files/ESENIAS_Atlas_WEB.pdf 
Lukanov S., Popgeorgiev G., Tzankov N. 2017. Analysis of pathways for introduction and spread of the invasive alien species of EU concern Lithobates catesbеianus (Shaw, 1802) in Bulgaria. ESENIAS-TOOLS Project, D-33-51/30.06.2015. (In Bulgarian)


addInfoSpecies:
Nedyalkov N., Koshev Y. 2017. Muntiacus reevesi Ogilby, 1839. Pp. 134-137. In: Trichkova T., Vladimirov V., Tomov R., Todorov M. (Eds.), Guide to invasive alien species of European Union Concern, IBER-BAS, ESENIAS, Sofia, 184 pp. (In Bulgarian) http://esenias.org/files/ESENIAS_Atlas_WEB.pdf
Nedyalkov N., Koshev Y. 2017. Analysis of pathways for introduction and spread of the invasive alien species of EU concern Muntiacus reevesi Ogilby, 1839 in Bulgaria. ESENIAS-TOOLS Project, D-33-51/30.06.2015. (In Bulgarian)


addInfoSpecies:
Nedyalkov N., Koshev Y. 2017. Myocastor coypus Molina, 1782. Pp. 138-141. In: Trichkova T., Vladimirov V., Tomov R., Todorov M. (Eds.), Guide to invasive alien species of European Union Concern, IBER-BAS, ESENIAS, Sofia, 184 pp. (In Bulgarian) http://esenias.org/files/ESENIAS_Atlas_WEB.pdf
Koshev Y., Nedyalkov N. 2017. Analysis of pathways for introduction and spread of the invasive alien species of EU concern Myocastor coypus Molina, 1782, in Bulgaria. ESENIAS-TOOLS Project, D-33-51/30.06.2015. (In Bulgarian)


addInfoSpecies:
Nedyalkov N., Koshev Y. 2017. Nasua nasua Linnaeus, 1766. Pp. 142-145. In: Trichkova T., Vladimirov V., Tomov R., Todorov M. (Eds.), Guide to invasive alien species of European Union Concern, IBER-BAS, ESENIAS, Sofia, 184 pp. (In Bulgarian) http://esenias.org/files/ESENIAS_Atlas_WEB.pdf
Nedyalkov N., Koshev Y. 2017. Analysis of pathways for introduction and spread of the invasive alien species of EU concern Nasua nasua Linnaeus, 1766, in Bulgaria. ESENIAS-TOOLS Project, D-33-51/30.06.2015. (In Bulgarian)


addInfoSpecies:
Todorov M., Trichkova T., Hubenov Z., Jurajda P. 2019. Orconectes limosus (Rafinesque, 1817) (Decapoda: Cambaridae), a new invasive alien species of European Union concern in Bulgaria. Acta Zoologica Bulgarica. (Submitted)
Todorov M., Trichkova T., Hubenov Z. 2017. Orconectes limosus (Rafinesque, 1817). Pp. 74-77. In: Trichkova T., Vladimirov V., Tomov R., Todorov M. (Eds.), Guide to invasive alien species of European Union Concern, IBER-BAS, ESENIAS, Sofia, 184 pp. (In Bulgarian) http://esenias.org/files/ESENIAS_Atlas_WEB.pdf
Todorov M., Trichkova T., Hubenov Z. 2017. Analysis of pathways for introduction and spread of the invasive alien species of EU concern Orconectes limosus (Rafinesque, 1817) in Bulgaria. ESENIAS-TOOLS Project. (In Bulgarian)


addInfoSpecies:
Todorov M., Trichkova T., Hubenov Z. 2017. Orconectes virilis (Hagen, 1870). Pp. 78-81. In: Trichkova T., Vladimirov V., Tomov R., Todorov M. (Eds.), Guide to invasive alien species of European Union Concern, IBER-BAS, ESENIAS, Sofia, 184 pp. (In Bulgarian) http://esenias.org/files/ESENIAS_Atlas_WEB.pdf
Todorov M., Trichkova T., Hubenov Z. 2017. Analysis of pathways for introduction and spread of the invasive alien species of EU concern Orconectes virilis (Hagen, 1870) in Bulgaria. ESENIAS-TOOLS Project, D-33-51/30.06.2015. (In Bulgarian)


addInfoSpecies:
Koshev Y., Nedyalkov N. 2017. Sciurus carolinensis Gmelin, 1788. Pp. 150-153. In: Trichkova T., Vladimirov V., Tomov R., Todorov M. (Eds.), Guide to invasive alien species of European Union Concern, IBER-BAS, ESENIAS, Sofia, 184 pp. (In Bulgarian) http://esenias.org/files/ESENIAS_Atlas_WEB.pdf
Koshev Y., Nedyalkov N. 2017. Analysis of pathways for introduction and spread of the invasive alien species of EU concern Sciurus carolinensis Gmelin, 1788, in Bulgaria. ESENIAS-TOOLS Project, D-33-51/30.06.2015. (In Bulgarian)


addInfoSpecies:
Koshev Y., Nedyalkov N. 2017. Sciurus niger Linnaeus, 1758. Pp. 154-157. In: Trichkova T., Vladimirov V., Tomov R., Todorov M. (Eds.), Guide to invasive alien species of European Union Concern, IBER-BAS, ESENIAS, Sofia, 184 pp. (In Bulgarian) http://esenias.org/files/ESENIAS_Atlas_WEB.pdf
Koshev Y., Nedyalkov N. 2017. Analysis of pathways for introduction and spread of the invasive alien species of EU concern Sciurus niger Linnaeus, 1758, in Bulgaria. ESENIAS-TOOLS Project, D-33-51/30.06.2015. (In Bulgarian)


commonNameNational:
Chinese mitten crab;Chinese freshwater edible crab;Shanghai hairy crab


commonNameNational:
Giant Cow Parsley;Giant Hogweed;Cartwheel-Flower; Persian hogweed;Giant Cow Parsnip;Mantegazzi's Cow-Parsnip


addInfoSpecies:
Koshev Y., Nedyalkov N. 2017. Tamias sibiricus Laxmann, 1769. Pp. 158-161. In: Trichkova T., Vladimirov V., Tomov R., Todorov M. (Eds.), Guide to invasive alien species of European Union Concern, IBER-BAS, ESENIAS, Sofia, 184 pp. (In Bulgarian) http://esenias.org/files/ESENIAS_Atlas_WEB.pdf
Koshev Y., Nedyalkov N. 2017. Analysis of pathways for introduction and spread of the invasive alien species of EU concern Tamias sibiricus Laxmann, 1769, in Bulgaria. ESENIAS-TOOLS Project, D-33-51/30.06.2015. (In Bulgarian)


addInfoSpecies:
Nikolov B. 2017. Threskiornis aethiopicus Latham, 1790. Pp. 122-125. In: Trichkova T., Vladimirov V., Tomov R., Todorov M. (Eds.), Guide to invasive alien species of European Union Concern, IBER-BAS, ESENIAS, Sofia, 184 pp. (In Bulgarian) http://esenias.org/files/ESENIAS_Atlas_WEB.pdf
Nikolov B. 2017. Analysis of pathways for introduction and spread of the invasive alien species of EU concern Threskiornis aethiopicus Latham, 1790 in Bulgaria. ESENIAS-TOOLS Project, D-33-51/30.06.2015. (In Bulgarian)


addInfoSpecies:
Tzankov N., Stoyanov A., Dobrev D., Lukanov S., Kornilev Y., Andonov K., Vergilov V., Popgeorgiev G. 2017. Trachemys scripta (Thunberg in Schoepff, 1792). Pp. 110-113. In: Trichkova T., Vladimirov V., Tomov R., Todorov M. (Eds.), Guide to invasive alien species of European Union Concern, IBER-BAS, ESENIAS, Sofia, 184 pp. (In Bulgarian) http://esenias.org/files/ESENIAS_Atlas_WEB.pdf
Popgeorgiev G., Lukanov S., Tzankov N. 2017. Analysis of pathways for introduction and spread of the invasive alien species of EU concern Trachemys scripta (Thunberg in Schoepff, 1792) in Bulgaria. ESENIAS-TOOLS Project, D-33-51/30.06.2015. (In Bulgarian)

commonNameNational:
Червенобуза, жълтобуза и къмбърлендова водни костенурки


addInfoSpecies:
Tomov R. 2017. Vespa velutina nigrithorax de Buysson, 1905. Pp. 94-97. In: Trichkova T., Vladimirov V., Tomov R., Todorov M. (Eds.), Guide to invasive alien species of European Union Concern, IBER-BAS, ESENIAS, Sofia, 184 pp. (In Bulgarian) http://esenias.org/files/ESENIAS_Atlas_WEB.pdf
Tomov R. 2017. Analysis of pathways for introduction and spread of the invasive alien species of EU concern Vespa velutina nigrithorax de Buysson, 1905, in Bulgaria. ESENIAS-TOOLS Project, D-33-51/30.06.2015. (In Bulgarian)


addInfoSpecies:
This species was present before being listed as a species of Union Concern, was not widespread and has since been eradicated.


addInfoSpecies:
This species was present before being listed as a species of Union Concern, is not widespread and is in the process of being eradicated.


commonNameNational:
Chinese Muntjak,;Formosan Reeves' Muntjac;Reeves' Muntjac;Reeves's muntjac;Reeve’s Muntjac


commonNameNational:
Κοάτι της νότιας Βραζιλίας;Νοτιοαμερικανικό κοάτι


commonNameNational:
Bryant's Fox Squirrel;Fox Squirrel;Eastern Fox Squirrel;Delmarva Fox Squirrel


commonNameNational:
Sacred Ibis;Black-headed Ibis;Madagascar Ibis;African Sacred Ibis;White Ibis


commonNameNational:
Slider;Yellow-bellied Slider Turtle; Common Slider;Red Ear Slider;Red Eared Slider Turtle;Cumberland Slider Turtle;Yellowbelly Slider


addInfoSpecies:
This species was last recorded in Ireland over a number of days in June 2016. It was recorded in a nature reserve where there are avid bird watchers there on a daily basis. If the bird was still present it would have been recorded. Hence, there is a very high level of confidence that this species is no longer present in the area.


addInfoSpecies:
One individual of this species was last seen in Ireland in 2012 but has not been reported since.


addInfoSpecies:
Elodea nuttallii first reported from Ireland in 1974 and was widespread and locally abundant prior to 2015. It mostly occurs in still or slow-flowing fresh waters but it can tolerate some salinity. It has been recorded in lakes, reservoirs, ponds, rivers, streams, canals and ditches. 
In Ireland, only female plants of Elodea nuttallii  have been recorded and so it reproduces asexually from vegetative fragments. Anthropogenic-mediated transfer is the principal pathway to facilitate the establishment of the plant from colonised to uncolonized waters. The movement of boats and angling gear has a high potential to inadvertently spread Elodea nuttallii within and between watersheds. Natural dispersal within a watercourse also occurs. 

A full detailed all-Ireland risk assessment for this species was undertaken in 2014. The conclusion response for the overall risk of this species in Ireland was MAJOR with a VERY HIGH level of confidence. The full risk assessment can be accessed from: http://nonnativespecies.ie/risk-assessments/  

This species is also on the Invasive Alien Species of Member State concern list reported under the genus Elodea species in Section B. 

An online species account with access to an interactive map of all verified sightings is available from: https://species.biodiversityireland.ie


addInfoSpecies:
The species was previously recorded in 2006 and 2009 when the animals were caught by fisherman. Additional surveys at those times did not detect any more animals as present. None have been reported since 2009.


addInfoSpecies:
This species is also on the Invasive Alien Species of Member State concern list reported in Section B.

A full detailed all-Ireland risk assessment for this species was undertaken in 2014. The conclusion response for the overall risk of this species in Ireland was MAJOR with a Medium level of confidence. The full risk assessment can be accessed from: http://nonnativespecies.ie/risk-assessments/  

An online species account with access to an interactive map of all verified sightings is available from: https://species.biodiversityireland.ie


addInfoSpecies:
Heracleum mantegazzianum has a widespread distribution in Ireland and is particularly abundant along rivers in the southern half. In Ireland it favours damp ground and occurs on riversides, roadsides, railway sides, waste/disturbed ground and in former cultivated fields.
Heracleum mantegazzianum was introduced to Ireland in the 19th century as an ornamental garden plant and its first noted escape from cultivation was in 1902-03, in Dublin. 
Natural dispersal is predominantly through natural spread of seed easily dispersed by wind and water, attached to animals and through human activities such as movement of soil or inadvertant movement of seeds on vehicles and machinery.


addInfoSpecies:
Impatiens glandulifera has a widespread distribution in Ireland where it is often locally abundant. First reported in the wild in 1906. In Ireland it is primarily recorded along riparian areas but is also recorded on roadsides and in waste ground, damp woodland and former cultivated fields.
Introduced to Ireland in the 19th century as a garden ornamental, Himalayan balsam escaped from cultivation, spread and established along watercourses and in adjacent damp habitats. It has also been sold in seed mixes in Ireland. 
Spread is mainly through natural dispersal of seeds, but these may also be carried from infested areas by vehciles, machinery, watersport equipment, footwear or in infested soils.
This species is also on the Invasive Alien Species of Member State concern list reported in Section B.
An online species account with access to an interactive map of all verified sightings is available from: https://species.biodiversityireland.ie


addInfoSpecies:
Lagarosiphon major has a scattered but locally abundant distribution in Ireland. 
Only female flower plants have been recorded in Ireland so reproduciton and spread is by vegetative fragmentation. 
Lagarosiphon major was until recently sold as an oxygenator/ornamental plant for garden ponds and aquaria. Most recorded sites are garden and park ponds or artifical waterbosdies. Introduction into natural waterbodies occured either accidentally through flooding or via waterfowl, or deliberately by dumping of plant material into waterbodies (one documented case of this occuring). Natual and unintentional human assisted spread is likely by plant fragments being carried by wind and water, in boats and angling equipment, and attached to animals, equipment, vehicles and clothing.

This species is also on the Invasive Alien Species of Member State concern list reported in Section B.

A full detailed all-Ireland risk assessment for this species was undertaken in 2014. The conclusion response for the overall risk of this species in Ireland was MAJOR with a VERY HIGH level of confidence. The full risk assessment can be accessed from: http://nonnativespecies.ie/risk-assessments/  

An online species account with access to an interactive map of all verified sightings is available from: https://species.biodiversityireland.ie


addInfoSpecies:
Ludwigia grandiflora was recorded from two separate artificial pond sites in 2009. A rapid response was initiated and the plant was eradicated from the two sites. There have been no further verified or anecdotal reports of this plant in Ireland.


addInfoSpecies:
In Ireland Lysichiton americanus has a scattered distribution and is locally abundant in sites where it has been long established. It was introduced to Irish gardens as an ornamental in the last century and it is as escapes and discards from these that most occurrences in the wild in Ireland have originated. It is known to have been deliberately introduced into the wild in at least one instance around 1930, when it was planted in Woodfield Bog, Co. Offaly. 
The species is persistent once established, but only rarely forms large stands. Establishment and spread of new populations in Ireland is likely to be very slow and restricted by a limited availability of wet habitat. 
A full detailed risk assessment for this species was undertaken in 2014. The conclusion response for the overall risk of this species in Ireland was MINOR with a Medium level of confidence. The full risk assessment can be accessed from: http://nonnativespecies.ie/risk-assessments/ 
An online species account with access to an interactive map of verified sightings is available from: https://species.biodiversityireland.ie

This species is also on the Invasive Alien Species of Member State concern list reported in Section B.


addInfoSpecies:
To date, there have only been sparse casual sightings for Muntiacus reevesi in Ireland with no evidence to suggest the species is reproducing. There is concern that the species has the potential to reproduce in Ireland as there are reproducing populations in neighbouring Northern Ireland. 
There were four verified sightings of Muntiacus reevesi in Ireland from four different sites within the reporting period. Each sighting was of an individual adult. For two of these sightigns, an early detection alert and rapid response was issued via NOTSYS with one successful eradication. For the other two sightings, National Parks and Wildlife Service were altered but the animals could not be located again. Local National Parks and Wildlife Conservation Rangers remain vigilant for surveillance of the species from these areas. 
Muntjac have been intentionally brought to Ireland, most likely from the UK and most likely for sport/hunting or private holdings. They have either been deliberately released into the wild or have escaped from private collections. Once present and established they would be expected to expand their range at a similar pace to that seen in England (1km per year) though that spread may be facilitated by secondary introductions and translocations within Ireland.
In Ireland a 12 month licenced open hunting season is in place for male and female Muntjac deer. 

This species is also on the Invasive Alien Species of Member State concern list reported in Section B.

A full detailed risk assessment for this species was undertaken in 2014. The conclusion response for the overall risk of this species in Ireland was MODERATE with a Medium level of confidence. The full risk assessment can be accessed from: http://nonnativespecies.ie/risk-assessments/  
An online species account with access to an interactive map of verified sightings is available from: https://species.biodiversityireland.ie


addInfoSpecies:
Myocastor coypus have been recorded from 5 hectads during the 2015-2018 reporting period. For three of the sites, just one individual was seen in each site. Of those, two of the animals were removed and taken into captivity. 
The only known established population of Coypu in Ireland is from near Cork City which covers two hectads (W66 and W67 in Irish National Grid). After 4 Myocastor coypus were first reported from this core populaiton site in 2016, a rapid response to survey and remove the animals in the area was initiated on 03/10/2016 with 10 animals removed by 03/11/2016. This sighting resulted in the first Early Detection and Rapid Response alerts issued via the NOTSYS. Surveillance is ongoing at the site with animals trapped animals being euthanized and then deposited with University College Cork for post-mortum examination including DNA Analysis. It is hoped that the DNA analysis will help track the source of the population and see if the animals are connected to each other. 
Efforts to ascertain extent of Coypu in Cork City area have been extended by encouraging citizen surveillance and reporting of all suspected sightings. 
This species is also on the Invasive Alien Species of Member State concern list reported in Section B.
An online species account with access to an interactive map of all verified sightings is available from: https://species.biodiversityireland.ie


addInfoSpecies:
Myriophyllum aquaticum has a scattered distribution and is scarce in abundance at a most sites in Ireland, except at sites in counties Cork, Waterford and Offaly where it could be considered invasive.
All plants outside its native range to date have been female so it reproduces and spreads solely by vegetative reproduction and plant fragments.
It was widely sold as an oxygenator or ornamental plant and is present moslty in artificial watercourses and ponds. There are few natural waterbody sites where it occurs and introduction/spread to these sites may be by escape during flooding or attached to waterfowl or deliberate introducution.


addInfoSpecies:
One casual sighting of one individual in February 2015. Local National Parks and Wildlife Service staff were notified of the sighting but the animal was not found. No further sightings have been reported.


addInfoSpecies:
Species status as not reproducing in Ireland is based on the current best available information with no data to underpin a contention that Ruddy duck is a regular breeding bird in Ireland. The reduction of Ruddy duck sightings in recent years is suspected to be attributed to the population eradication and control being undertaken in Great Britain and Northern Ireland.


addInfoSpecies:
Rare scattered casual occurrences of Procyon lotor have been reported in Ireland with no evidence to suggest this species is reproducing. Most likely source of individuals in Ireland and subsequent introductions are pets, either deliberately released or escaping from confinement. Most animals seen are in an urban setting and associated with entering gardens with a few sightings of the animals entering or being in small scale domestic Chicken coops. 
Of the 8 animals verified during the reporting period (2015-2018), 2 were separate sightings of roadkill; 3 were dispatched (for two separate sites); 1 taken into captivity and; 2 animals for separate sites could not be relocated for removal.
An online species account with access to an interactive map of verified sightings is available from: https://species.biodiversityireland.ie


addInfoSpecies:
First documented deliberate introduction to the wild was in 1911 in Co. Longford where the animals were released for aesthetic reasons and from where they spread. Sciurus carolinensis is established with abundant and widespread populations predominantly in the east of the country. Latest surveys show they continue to expand their range, particularly in the north-west (Donegal) and in the south and southwest (Waterford, Limerick and Cork). Their recent decline in the midlands has been attributed to the recovery of Pine marten (Martes martes) in the area. Population estimated at 250,000 animals in 2008 but may have since dropped by up to 10% but there is an active national survey underway to better inform this.
The River Shannon is seen as a natural barrier to restrict westwards spread but the lack of suitable habitat linking woodlands may also limit westwards movement.
This species is also on the Invasive Alien Species of Member State concern list reported in Section B.
An online species account with access to an interactive map of all verified sightings is available from: https://species.biodiversityireland.ie


addInfoSpecies:
Casual sightings of the species have been reported with no evidence of reproduction. 
In most instances where live animals were reported for during and prior to this reporting period (2015-2018), the species behaviour observed was of not being 'human-shy' indicating that they may be escaped/released pets. Most sightings were also of animals in gardens or on the periphery of woodland areas. 
A rapid response by authorities to remove the animals reported was made but the animals could not be located. There have been no further sighting reports of the animals from these areas with local National Parks and Wildlife Service remaining vigilant to surveillance for the species.

A full detailed risk assessment for this species was undertaken in 2014. The conclusion response for the overall risk of this species in Ireland was MINIMAL with a Medium level of confidence. The full risk assessment can be accessed from: http://nonnativespecies.ie/risk-assessments/  
An online species account with access to an interactive map of verified sightings is available from: https://species.biodiversityireland.ie


addInfoSpecies:
Verified sightings for Trachemys scripta subsp. scripta and one sighting for Trachemys scripta subsp. troosti have been recorded in Ireland during the reporting period (2015-2018). There are also additional records for the species at the genus level Trachemys scripta. No evidence of successful reproduction has been documented for these animals from the wild in Ireland. The animals ecology suggests that Ireland's current climate would not provide the enough of consistently warm days to enable successful incubation of eggs. 
The majority of the sightings are for Trachemys scripta species have been predominantly reported from ponds in public park settings. It is highly suspected that these are pet animals that were intentionally released into these areas. Few sightings are from natural water courses. 
The Trachemys scripta subsp. troosti animal seen on the shores of Lough Ennell in 2016 was was removed from the site and placed with a rescue centre.


addInfoSpecies:
Od XVIII w. gatunek uprawiany był na obszarze Polski jako roślina włókiennicza, kauczukodajna, nektarodajna i ozdobna i zapewne już wówczas dziczał. Pierwsze opublikowane obserwacje ze stanu dzikiego pochodzą z drugiej połowy XIX w. (1862 r., Sapalski wg Rostafińskiego 1872). Uprawa trojeści amerykańskiej kontynuowana jest po czasy współczesne, głównie dla potrzeb pszczelarstwa, ale także jako rośliny ozdobnej i energetycznej. Wiele populacji w stanie dzikim bierze swój początek ze stanowisk w uprawie. Gatunek rozprzestrzenia się przez wiatrosiewne nasiona oraz przez rozrost podziemnych kłączy. Dotychczasowe rozmieszczenie i struktura przestrzenna populacji wskazują, że ekspansja rozwija się dzięki strategii typu "falanga", głównie poprzez rozrastanie się skupień na drodze wegetatywnej, inicjowanych przez rośliny celowo lub nieintencjonalnie wprowadzane do środowiska przez człowieka. W sposób niezamierzony trojeść amerykańska może być zawlekana zarówno w postaci nasion, jak i fragmentów kłączy, wraz z odpadami roślinnymi z ogrodów, z ziemią podczas różnych prac rolnych, budowlanych lub drogowych.
Trojeść amerykańska posiada rozproszone stanowiska na terenie całej Polski. Ich genezę można wiązać z celowym wprowadzaniem gatunku do uprawy jako rośliny ozdobnej i miododajnej oraz z zawlekaniem diaspor gatunku (nasion, fragmentów kłączy) w efekcie niezamierzonych działań człowieka (najczęściej z transportem). Od tego czasu liczba stanowisk wzrosła do blisko 100. Gatunek jest zadomowiony przede wszystkim na siedliskach antropogenicznych – przydrożach, terenach kolejowych i nieużytkach porolnych, w tym także na obszarach śród- i przyleśnych. Liczebność populacji na stanowisku jest zróżnicowana, jednak często ograniczona do niewielkiej liczby osobników (kęp) i niewielkich płatów.


addInfoSpecies:
Gatunek prawdopodobnie zawleczony przez akwarystów, nie jest jednak jasna geneza stanowiska w kompleksie dawnych płuczek rud cynkowo-ołowiowych w Krążku, zaadaptowanych na stawy – nie można wykluczyć także przeniesienia fragmentów pędów przez ptaki wodno-błotne w czasie sezonowych wędrówek na północ – gatunek jest już lokalnie liczny na Nizinie Węgierskiej. Możliwe było także wsiedlenie gatunku jako rośliny ozdobnej – stawy są wykorzystywane jako teren rekreacyjny (lokalny park), wprowadzono do nich m.in. grzybienie ogrodowe (Nymphaea ×hybrida). Gatunek znaleziono w początkowej fazie inwazji, dopiero po kilku latach gwałtownie zwiększył liczebność, zajmując wszystkie trzy stawy kompleksu, w roku 2018 obserwowano pierwsze pędy także w strumieniu wypływającym ze stawów. Podczas kilku lat obserwacji (2011-2018) gatunek zwiększył liczebność z kilkudziesięciu do kilku tysięcy m2 zajętej powierzchni. Taki sposób inwazji (początkowo powolny rozrost populacji, później eksplozja liczebności) jest typowy dla gatunku. Istnieje wysokie niebezpieczeństwo rozwleczenia gatunku do zbiorników w okolicy – np. przez przypadkowe przeniesienie fragmentów pędów na siatkach na ryby – stawy są intensywnie wykorzystywane wędkarsko. Dotąd nie stwierdzono jednak innych stanowisk gatunku, mimo prowadzonych poszukiwań w tym kierunku.


addInfoSpecies:
Wiewiórczak rdzawobrzuchy nie został do tej pory stwierdzony w środowisku przyrodniczym Polski.


addInfoSpecies:
W Polsce obserwowany był dotychczas tylko 1 osobnik - w 2002 r. w żwirowni w Palczowicach.


addInfoSpecies:
Na terenie Polski moczarka delikatna została zidentyfikowana po raz pierwszy w latach 1990–1993 w starorzeczu Biebrzy koło Goniądza. W 2007 roku stwierdzono jej występowanie w wodach Wisły. Szczegółowe badania rozmieszczenia tego gatunku prowadzone od 2012 r. w kraju wskazują gwałtowne rozprzestrzenianie się tego gatunku oraz wzrost inwazyjności. Elodea nuttallii rozprzestrzenia się głównie w dolinach dużych rzek: Wisły (głównie w środkowym biegu), ujściu Odry i sporadycznie Warty (region Środkowa Dolina Warty). Obecność E. nuttallii wykazano również z kilku jezior, m.in. Ryńskiego, Mikołajskiego czy Kuc (dane PMŚ). Występuje również w starorzeczach i zbiornikach zaporowych, związanych z dolinami rzecznymi. Większość stanowisk w kraju stwierdzono po roku 2000. Obecnie największa populacja moczarki delikatnej występuje w ujściowym odcinku Odry - od jeziora Dąbie, rzekę Świnę po zatokę Szczecińską. Jest bardzo prawdopodobne, że ze względu na swoje podobieństwo do bardziej powszechnego gatunku, moczarki kanadyjskiej E. canadensis, E. nuttallii była i jest z nią mylona, stąd doniesienia o jej występowaniu w Polsce (podobnie jak w innych krajach europejskich) mogą być zaniżone, a gatunek może występować liczniej i na większej liczbie stanowisk, niż się obecnie uważa.


addInfoSpecies:
W Polsce obecność kraba wełnistorękiego stwierdzono po raz pierwszy w 1928 roku w Jeziorze Dąbie. Od tego momentu, w kolejnych latach gatunek ten pojawiał się sporadycznie w rzekach zachodniej Polski, tj. Odrze, Noteci, Warcie i Wiśle oraz wzdłuż polskiego wybrzeża. Został także znaleziony w jeziorze Wydmińskim na Mazurach. Były to zwykle doniesienia o pojedynczych, dużych osobnikach. Dopiero od końca lat 90. ubiegłego wieku gatunek ten zaczął pojawiać się regularnie w lekko słonych zbiornikach, jak estuarium Odry czy Zalew Wiślany. Kraby rozprzestrzeniają się prawdopodobnie samoistnie z Niemiec, gdzie występuje liczna populacja tego gatunku. 
Chociaż informacje pozwalające na ocenę dynamiki gatunku w ciągu ostatnich 20 lat nie były zbierane w sposób systematyczny i reprezentatywny, to wydaje się, iż pozwalają one stwierdzić, iż w ciągu tego okresu liczba zajętych dotychczas stanowisk, jak i liczba stwierdzeń osobników kraba wełnistorękiego nie zmieniła się w zakresie większym niż 1/5. Od 20 lat gatunek ten występuje na stanowiskach w Jeziorze Dąbie, estuarium Odry i Zalewie Szczecińskim, w liczebności wynoszącej średnio powyżej 100 osobników w ciągu roku. Natomiast liczebność tego gatunku na stanowiskach w dwóch innych akwenach, Zalewie Wiślanym i Zatoce Gdańskiej, nie przekracza odpowiednio 40 i 100 osobników rocznie. Dodatkowo, krab wełnistoręki pojawia się pojedynczo lub w małej liczbie na wielu innych stanowiskach w Polsce.
Mimo, iż dorosłe osobniki kraba wełnistorękiego występują w Polsce już od kilku dekad, to brak jest zadomowionej populacji tego gatunku. Wynika to z faktu, iż larwy wymagają do rozwoju wód morskich, o zasoleniu wyższym niż występujące w Polskich Obszarach Morskich. Jest mało prawdopodobne, aby wzrost temperatury w prognozowanym zakresie zwiększył tolerancję larw tego gatunku na niskie zasolenie występujące w Polsce.


addInfoSpecies:
Gatunek dotarł do Polski po drugiej wojnie światowej (ale przed 1980 r.) jako przedmiot celowego transportu i handlu roślinami egzotycznymi, w celu uprawy w ogrodach botanicznych, arboretach i ogrodach prywatnych. Dotychczas była to jedna z dość popularnych roślin wykorzystywanych przez architektów krajobrazu i projektantów ogrodów. Nie jest łatwa w uprawie, wymaga opieki człowieka by przeżyć zimę. W uprawach zawiązują się owocki, ale pod rośliną macierzystą nie obserwuje się siewek. Do tej pory nie pojawiła się w środowisku przyrodniczym.


addInfoSpecies:
Gatunek był w Polsce wprowadzany do środowiska jako roślina ozdobna w I połowie XX w. W dawnym województwie szczecińskim był uprawiany w wiejskich parkach, skąd samorzutnie się rozprzestrzeniał. Dla określenia możliwości rozprzestrzeniania się i uprawy gatunku, introdukowano go w Trzęsaczu, Karnicy i Cerkwicy w powiecie gryfickim. W okresie intensywnej uprawy pokrewnego barszczu Sosnowskiego (Heracleum sosnowskyi) w celach paszowych, również omawiany gatunek mógł być wprowadzany do eksperymentalnych upraw przy PGR i doświadczalnych stacjach rolniczych. Pierwsze stanowiska gatunku poza uprawą stwierdzono w powiecie gryfickim, we wsi Parnica – według jej mieszkańców, w stanie zdziczałym znany był przed rokiem 1950.
W Polsce jest obserwowany na bardzo wielu stanowiskach. Z powodu trudności w odróżnieniu barszczu Mantegazziego od barszczu Sosnowskiego dokładna liczba stanowisk tego gatunku nie jest znana, jednak z bazy stanowisk Zespołu ekspertów Barszcz.edu.pl notującej łącznie zgłoszenia miejsc występowania barszczu Sosnowskiego i barszczu Mantegazziego wynika, że rośliny te prawdopodobnie występują w każdym województwie. W ciągu ostatnich 20 lat stwierdzono wiele nowych stanowisk gatunku, przede wszystkich na terenach zabudowanych, łąkach i brzegach rzek, skąd przenika do lasów łęgowych i ziołorośli. Tylko w województwie dolnośląskim, w 2010 roku odnotowano 30 stanowisk gatunku liczących łącznie 11441 dojrzałych osobników, dla innych regionów kraju brak tak szczegółowych danych.


addInfoSpecies:
Gatunek był wprowadzany w II połowie XX w. najpierw do uprawy eksperymentalnej, a następnie masowo w latach 70-80-tych uprawiano go w Państwowych Gospodarstwach Rolnych na terenie całej Polski. Rośliny te miały stanowić podstawę do sporządzania kiszonki dla bydła, jednak zwierzęta niechętnie spożywały taki pokarm, a ponadto zaczęły ujawniać się toksyczne właściwości gatunku – poparzeniom ulegały zarówno zwierzęta, jak i ludzie. Ponadto uzyskiwane w produkcji mleko i mięso miało zmieniony smak. Z biegiem lat zaniechano uprawy, jednak nie zlikwidowano skutecznie wszystkich roślin. Pozostawione osobniki zaczęły się dziko rozprzestrzeniać. Do rozprzestrzenienia się gatunku mogli przyczynić się także pszczelarze, którzy hodowali ten gatunek jako wysoce miododajny. Nie można wykluczyć, że barszcz Sosnowskiego był także sadzony (podobnie jak barszcz Mantegazziego), jako roślina ozdobna. Z miejsc uprawy barszcz Sosnowskiego rozprzestrzeniał się najpierw na tereny sąsiednie, a następnie dalej (np. z wiatrem, wzdłuż dróg, ze spływem rzek itd.). Pierwsze opublikowane dane odnotowujące występowanie gatunku poza uprawą pochodzą z lat 80. ubiegłego wieku, chociaż gatunek mógł posiadać spontaniczne stanowiska wcześniej. Obecnie gatunek wciąż w wielu miejscach utrzymuje się w sąsiedztwie niegdysiejszej uprawy, ale pojawia się także na zupełnie nowych obszarach oddalonych od pól uprawnych.
W Polsce jest obserwowany na bardzo wielu stanowiskach. Z powodu trudności w odróżnieniu barszczu Sosnowskiego od barszczu Mantegazziego dokładna liczba stanowisk tego gatunku nie jest znana, jednak z bazy stanowisk Zespołu ekspertów Barszcz.edu.pl notującej łącznie zgłoszenia miejsc występowania barszczu Sosnowskiego i barszczu Mantegazziego wynika, że rośliny te prawdopodobnie występują w każdym województwie.  Brak szczegółowych informacji odnośnie powierzchni zajmowanej przez gatunek, czy liczebności populacji, jednak notowana liczba stanowisk wciąż wzrasta.

addInfoInspections:
Kontrola na podstawie analizy sprawozdania z realizacji zezwolenia. Termin złożenia sprawozdania upływa 10 stycznia 2020 r.

addInfoPermits:
Zezwolenie na przetrzymywanie nasion pozyskanych z roślin ze stanowisk naturalnych w celu przeprowadzenia badań naukowych.


addInfoSpecies:
Since 1974, the import, cultivation, multiplication, sale, transport or detention of Eichhornia crassipes is prohibited in Portugal (Decreto nº 165/74, of 22 April). There were several projects that aimed to control the species. With the publication of Decreto-Lei No. 565/99, of December 21, the species was classified as invasive.
Present in the hydrographic basins of the rivers Tejo, Guadiana, Vouga, Cávado, Ave, Sado and Mira.
Azores: Flores, Faial, Graciosa, Terceira e S. Miguel

commonNameNational:
Baroneza;jacinto-aquático ;aguapé;Camalote;Mururé;Pareci;Rainha-dos-lagos ; Jacinto-d'água; Pavoa;jacinto-de-água; jacinto-aquático


addInfoSpecies:
No evidence of new entries and spread in the Portuguese Mainland. Evidence of natural dispersal in Azores islands.


addInfoSpecies:
Niecierpek gruczołowaty został wprowadzony do Polski jako roślina ozdobna i miododajna pod koniec XIX wieku. Pierwsze stwierdzenia gatunku poza uprawą, na obszarze Polski w obecnych granicach, pochodzą z terenu Dolnego Śląska, z roku 1890. Kolejne stanowiska, do połowy XX w., również pojawiały się głównie w południowo-zachodniej części kraju. W drugiej połowie XX w., kiedy niecierpek gruczołowaty stał się popularną rośliną miododajną oraz elementem ogródków przydomowych, jego stanowisk zaczęło szybko przybywać – najwięcej w części południowej, a w rozproszeniu także w innych regionach kraju. Najmniej stanowisk znanych było z północno wschodniej Polski, jednak obszar ten zaczął być szybko kolonizowany przez gatunek po 2000 r. Poza uprawę niecierpek gruczołowaty łatwo się wydostał w drodze autochorii – rozrzucania nasion podczas gwałtownego pękania owoców. Do środowiska przyrodniczego przedostał się także razem z zawierającymi jego nasiona odpadami z ogrodów, zwłaszcza, jeśli odpady te trafiały na obrzeża wód. Zasiedlenie brzegów rzek i strumieni zapewniło niecierpkowi gruczołowatemu możliwość transportu nasion z materiałem wleczonym po dnie cieków, a tym samym efektywne rozprzestrzenianie na znaczne odległości. Celowe wprowadzanie niecierpka gruczołowatego, jako rośliny ozdobnej i miododajnej miało decydujące znaczenie dla jego rozprzestrzenienia.
Niecierpek gruczołowaty jest obecnie w Polsce szeroko rozprzestrzeniony, występuje we wszystkich województwach, jakkolwiek rozmieszczenie jego stanowisk nie jest równomierne. Zdecydowanie częściej spotyka się go w południowej, niż w północnej części kraju. Dane umieszczone na mapie nie w pełni odzwierciedlają sytuację gatunku w kraju - z jednej strony ilustrują duże nagromadzenie stanowisk, np. w rejonie Wigierskiego Parku Narodowego, wynikające z prowadzenia intensywnych badań nad gatunkami inwazyjnymi, z drugiej strony - brak stanowisk w niektórych regionach kraju może, przynajmniej częściowo, wynikać z braku odpowiedniego rozpoznania sytuacji na ich terenie. Porównanie liczby stanowisk gatunku z roku 2005, z obecnie znanymi wskazuje na znaczy wzrost ich liczby. Należy zatem przypuszczać, że inwazja niecierpka gruczołowatego będzie dalej postępować.


addInfoSpecies:
Pierwsze doniesienia o uprawie Lysichiton americanus pochodzą z lat 30. XX w. Więcej informacji o uprawie w ogrodach botanicznych i arboretach pojawia się od lat 90. XX w. W Polsce nie sprzyja tulejnikowi narastająca od zachodu ku wschodowi kontynentalizacja klimatu: malejąca wilgotność powietrza (uszkodzenia liści), kontrasty termiczne w ciągu roku (przemarzanie kłącza zimą), niskie temperatury wiosenne (zagrażające siewkom). Niewykluczona jest też mniejsza efektywność procesu zapylania i rozsiewania.


addInfoSpecies:
Informacje o występowaniu nutrii w Polsce w środowisku przyrodniczym są sporadyczne. Od 1980 roku, kiedy takie dane są zbierane do "Atlasu ssaków Polski" wykazano tylko kilka takich przypadków. Były to najczęściej obserwacje pojedynczych osobników, rzadziej - grup rodzinnych. Obserwacje te nie powtórzyły się w tych samych lokalizacjach w kolejnych latach, stąd wniosek, że obserwowane osobniki nie przeżyły, gdyż dla nutrii krytyczne są ciężkie zimowe warunki. Wydaje się, że mogą to być osobniki, które zbiegły z hodowli, ewentualnie takie, które zostały celowo uwolnione.


addInfoSpecies:
Gatunek w warunkach Polskich nie przetrzymuje okresu zimowego.


addInfoSpecies:
Gatunek nie jest zadomowiony w Polsce. Odnotowano jedynie dwa przypadki obserwacji koati w środowisku przyrodniczym: 3-4 osobniki koło Krakowa jesienią 2008 roku oraz w Warszawie w 2014 roku. Obydwa przypadki były najprawdopodobniej wynikiem ucieczek lub celowych uwolnień z hodowli.


addInfoSpecies:
Piżmak jest w Polsce gatunkiem szeroko rozprzestrzenionym, ale obecnie ustępującym. W latach 20. XX wieku rozpoczęto w Polsce hodowlę fermową, z przeznaczeniem na futra, a uciekinierzy z ferm zasilali dziko żyjącą populację. W latach 30. XX wieku wprowadzono zakaz hodowli, po ich likwidacji piżmak rozprzestrzeniał się na drodze naturalnej. Do końca lat 50. ubiegłego wieku piżmak zasiedlił już prawie cały kraj, z wyjątkiem najwyższych partii gór. Od lat 80. XX wieku populacja piżmaka w Polsce zaczęła spadać. Gatunek uznawany jest za ustępujący, ponieważ mimo szerokiego rozprzestrzenienia przez ostatnie 25 lat wykazywał tendencje spadkowe.


addInfoSpecies:
Gatunek występuje niemal w całym kraju. Jedynie Polska południowo-wschodnia oraz Karpaty wydają się być wolne od jego występowania. W terenach podgórskich wiarygodne dane o jego występowaniu pochodzą jedynie ze Zbiornika Dobczyckiego. Zasadniczo gatunek stwierdzony we wszystkich większych zlewniach w Polsce, w tym w zlewni Odry, Wisły, Bugu, Narwi, Pilicy, Nidy, Warty. Zajmuje również pojezierza gdzie jest pospolitym gatunkiem. Istnieją również obserwacje gatunku z przybrzeżnych wód Bałtyku.
W 1890 roku sprowadzono ze Stanów Zjednoczonych do Polski 100 osobników raków pręgowanych, które wypuszczono do niewielkiego (100 m2) stawu w Barnówku (obecnie woj. zachodniopomorskie). Następnie gatunek był wielokrotnie wsiedlany na nowe stanowiska, jednocześnie dokonywał też spontanicznej ekspansji. W połowie XX wieku jego zasięg obejmował ok. 1/3 kraju. Obecnie zajmuje on większość terytorium Polski. W ostatnich 20 latach tempo ekspansji nieco spadło, co wynika głównie z faktu skolonizowania już większości kraju i braku odpowiednich do zasiedlenia wód na południu kraju (wydaje się, że gatunek unika bystrych i chłodnych podgórskich i górskich strumieni i rzek). Mimo tego, obserwuje się dalsze zwiększanie zasięgu w kierunku południowym.

addInfoInspections:
Kontrola na podstawie analizy sprawozdania z realizacji zezwolenia. Zgodnie ze sprawozdaniami zezwolenia zostały już częściowo wykorzystane.

addInfoPermits:
Zezwolenia na przetrzymywanie w celu przeprowadzenia badań naukowych dotyczących biologii gatunku, w tym w zakresie morfologii i zachowań behawioralnych. Osobniki będą odłowione ze środowiska naturalnego.


addInfoSpecies:
This species is believed to be widely spread all over the country, namely where it was observed before 2015, so the observations before 2015 were kept in the distribution map.


addInfoSpecies:
W Polsce pierwsza obserwacja tego gatunku miała miejsce w 2005 r., choć należy wspomnieć, że w 1997 r. obserwowany był samiec będący hybrydą sterniczki jamajskiej i rodzimej sterniczki. Sterniczka jamajska pojawia się w środowisku przyrodniczym Polski jedynie sporadycznie, nie rozmnaża się, do tej pory zanotowano kilkanaście pojedynczych stwierdzeń tego gatunku, m. in. w województwie pomorskim, zachodnio-pomorskim i śląskim. Sterniczka jamajska jest gatunkiem bardzo mobilnym. Zachowanie obserwowanych ptaków wskazuje, że były to osobniki dzikie, a nie zbiegłe z niewoli, zatem z dużym prawdopodobieństwem przyleciały do Polski z Europy Zachodniej.


addInfoSpecies:
Rak sygnałowy występuje na kilkudziesięciu stanowiskach w północnej Polsce, w różnego typu zbiornikach i ciekach wodnych, od dużych jezior po stawy oraz od małych strumyków po wielkie rzeki. Został introdukowany do wód polskich w 1971 roku jako gatunek mający zastąpić wymarłego wskutek epidemii dżumy raka szlachetnego. Do połowy lat 90 XX wieku był obiektem badań w Instytucie Rybactwa Śródlądowego w Olsztynie i przetrzymywany w obiektach Pracowni Rybactwa Jeziorowego w Pieczarkach koło Giżycka. Stąd pochodzi materiał większości introdukcji tego gatunku w Polsce. Drugim źródłem raków sygnałowych była introdukcja do jeziora Krzywy Róg w otulinie Drawieńskiego Parku Narodowego z wykorzystaniem osobników przywiezionych bezpośrednio ze Szwecji. W ostatnich latach zaobserwowano wzrost tempa rozprzestrzeniania się raka sygnałowego na terenie Pomorza Środkowego. Rak sygnałowy jest bardzo atrakcyjnym gatunkiem z hodowlanego punktu widzenia. Wysoka jakość cech użytkowych takich jak duże rozmiary ciała i potężne szczypce powodują, że jest to gatunek chętnie przenoszony przez potencjalnych hodowców i użytkowników rybackich wód. Gatunek bardzo łatwo adaptuje się do warunków występujących w wodach polskich i wykazuje dużą zdolność migracyjną. Wydaje się też, że większość znanych stanowisk to raczej efekt nielegalnych wsiedleń, nie zaś spontanicznej ekspansji.


addInfoSpecies:
Parthenium hysterophorus współcześnie w Polsce nie występuje. Obserwowany był w Polsce tylko przed II wojną światową. G. Wangrin stwierdził jego występowanie w 1938 roku na wysypisku w Szczecinie, gdzie obserwował tylko kilka roślin. Rok później obecność gatunku potwierdzono, przy czym odnotowano obecność tylko jednej rośliny. W literaturze przedmiotu brak informacji o innych stanowiskach Parthenium hysterophorus w Polsce.


addInfoSpecies:
Gatunek nie jest w stanie przetrwać okresu zimowego (roślina niezabezpieczona przemarza w temperaturach poniżej 0°C).


addInfoSpecies:
Spreads also - electricity power lines, gas piplines, roads, railways, firebreaks 
http://karte.vaad.gov.lv/, https://gd.eppo.int/taxon/HERSO/distribution/LV, https://gd.eppo.int/taxon/HERSO/documents


addInfoSpecies:
For the distribution map, the data of the site in the south of the country (Remerschen) were taken out, since the species was eradicated in that site. 

In the other sites, those were casual records, following a monitoring the species could not be observed anymore. We could consider that the species is absent of LU, in that case the distribution map should not be considered.


addInfoSpecies:
Lietuvoje egiptinė žąsis sutinkama labai retai.  Pirmą kartą šalyje ji stebėta 2002 m. Kuršių mariose. Vėliau stebėta dar tris kartus – Biržų r. ir Kaune. Vienas iš šių paukščių, tikėtina, buvo pasprukęs iš nelaisvės, kiti, manoma, savaime užklydę iš kaimyninių šalių. Labiausiai tikėtinas plitimo kelias Lietuvoje – iš nelaisvės pabėgusių ar paleistų paukščių įsitvirtinimas gamtoje. Kadangi gretimose šalyse jau yra įsikūrusios laisvėje gyvenančios populiacijos, įmanomas ir laukinių paukščių savaiminis plitimas į Lietuvą. Dauginimasis Lietuvoje gamtos sąlygomis neužregistruotas, pastovių populiacijų nėra.

addInfoPermits:
The permit was issued to the Lithuanian Zoo.


addInfoSpecies:
Rūšies galimybės įsitvirtinti ir daugintis Lietuvoje netirtos, tačiau, sprendžiant pagal biologines savybes, ji beveik neturi galimybių natūralizuotis ir išplisti. Lietuvos klimato sąlygos šiai rūšiai visiškai nepalankios.


addInfoSpecies:
Lietuvoje gana reta, netolygiai paplitusi rūšis, dažnesnė pietinėje ir rytinėje dalyse. Buvo auginama želdynuose ir iš jų sulaukėjo. Dauginasi ir plinta vegetatyviniu būdu, duomenų apie generatyvinį dauginimąsi nėra, bet jis galimas. 
Želdynuose buvo gana retai auginamas dekoratyviniais tikslais arba kaip nektaringas augalas. Subrandina sėklas, bet dauginimasis jomis ir plitimas netirtas.


addInfoSpecies:
Lietuvoje rūšis gamtoje nebuvo užregistruota ir nėra duomenų, kad būtų buvusi auginama. Rūšies įsitvirtinimo ir dauginimosi galimybės Lietuvoje nevertintos.


addInfoSpecies:
Lietuvoje gamtoje rūšis neužregistruota. Anksčiau augalais buvo prekiaujama akvariumistikos parduotuvėse, jais keitėsi akvariumų mėgėjai. Rūšies galimybės įsitvirtinti ir daugintis Lietuvoje netirtos, bet klimato sąlygos palankios, todėl galėtų išplisti, natūralizuotis ir tapti invazine.


addInfoSpecies:
Lietuvoje gamtinėmis sąlygomis iki šiol neužregistruota. Duomenų apie auginimą dirbtinėmis sąlygomis nėra. Klimato sąlygos šalyje yra palankios rūšiai įsitvirtinti. Kol kas labai maža tikimybė, kad artimiausiu metu į Lietuvą šios rūšies voverės galėtų savaime paplisti iš kitų kraštų, kur jos yra invazinės.


addInfoSpecies:
Lietuvoje ši rūšis nėra registruota. Rūšis aptinkama kitose Europos šalyse, todėl yra tikimybė, kad gali savaime atskristi. Tikimybė, kad šie paukščiai galėtų sudaryti pastovias populiacijas, yra maža.


addInfoSpecies:
Lietuvoje šios rūšies augalų gamtoje kol kas neužregistruota. Anksčiau retai augino akvariumų mėgėjai. Rūšies galimybės įsitvirtinti ir daugintis Lietuvoje netirtos, tačiau sprendžiant pagal rūšies biologiją, galimybių jai įsitvirtinti šalyje nėra.


addInfoSpecies:
Lietuvoje šios rūšies augalų gamtoje kol kas neužregistruota. Anksčiau suktalapėmis elodėjomis buvo prekiaujama akvariumistikos parduotuvėse ir jais keitėsi akvariumų mėgėjai. Yra didelė tikimybė, kad ši rūšis gali patekti į Lietuvą, natūralizuotis ir tapti invazine.


addInfoSpecies:
Lietuvoje pavienių apželtkojo krabo individų nuolat aptinkama Baltijos jūros priekrantėje ir Kuršių mariose, pasitaiko Nemuno žemupyje. Ši rūšis Baltijos jūros Lietuvos priekrantę ir Kuršių marias bei kitas Baltijos jūros rytines dalis pasiekia savaime iš kitų teritorijų, kuriose rūšis įsitvirtinusi. Rytinėse Baltijos jūros pakrantėse rūšis nesidaugina dėl per mažo vandens druskingumo. 
Rūšis turi aiškų polinkį plisti. Dėl nedidelio gausumo apželtkojis krabas Baltijos jūros priekrančių buveinėse aiškaus neigiamo poveikio nedaro.


addInfoSpecies:
Lietuvoje šios rūšies augalų gamtoje nebuvo neužregistruota. Esama nepatikrintų duomenų, kad buvo bandoma auginti privačiuose želdynuose. Lietuvoje rūšis galėtų natūralizuotis ir plisti vegetatyviniu būdu, o dauginimasis sėklomis mažai tikėtinas.


addInfoSpecies:
Mantegacio barščiai Lietuvoje neužregistruoti, tačiau yra tikimybė, kad jų gali būti, nes aptikti visose kaimyninėse valstybėse, išskyrus Rusijos Kaliningrado sritį. Būtina atlikti išsamius tyrimus, siekiant nustatyti, ar Lietuvoje auga Mantegacio barščiai. Didžiausia tikimybė aptikti Mantegacio barščių Lietuvoje yra pietvakariniuose rajonuose, į kuriuos galėjo paplisti iš Lenkijos ir Baltarusijos. Šios rūšies augalų gali būti aplink miestus ir gyvenvietes, į kurias galėjo būti gyventojų savarankiškai  atvežti XX a. pabaigoje iš kitų Europos šalių.


addInfoSpecies:
Lietuvoje šios rūšies augalų gamtoje kol kas neužregistruota, nėra patikimų duomenų, kad buvo auginami želdynuose. Lietuvos klimato sąlygos visiškai palankios šiai rūšiai natūralizuotis ir tapti invazine. Vertinant tai, kad rūšis buvo auginama Latvijoje, yra tikimybė, kad galėjo patekti ir į Lietuvą. Būtina atlikti išsamius tyrimus, siekiant nustatyti, ar Lietuvoje aptinkamas persinis barštis, ar jo nėra.


addInfoSpecies:
Lietuvoje labai plačiai paplitusi rūšis, aptinkama beveik visuose administraciniuose rajonuose. Retesnis tik Vakarų Lietuvos pietinėje dalyje ir Rytų Lietuvos pietinėje dalyje. Kai kur sudaro didelius plotus užimančius ir labai tankius sąžalynus. Įsikuria pievose, vandens telkinių pakrantėse, apleistuose laukuose, pakelėse, šaltiniuotose vietose ir kt. buveinėse. Dauginasi sėklomis, kurias išplatina vėjas, vanduo, transporto priemonės ir kita žmonių veikla. 
Neringos miesto savivaldybės teritorijoje rūšis išnaikinta (buvo aptinkama XX a. 10 dešimtmetyje). Daugelyje vietų Sosnovskio barščiai naikinami, tačiau iki šiol visiškai išnaikinti pavykę vos keliose vietovėse.


addInfoSpecies:
Lietuvoje gamtinėmis sąlygomis iki šiol neužregistruota. Duomenų apie auginimą dirbtinėmis sąlygomis nėra. Galimybė įsitvirtinti Lietuvoje nedidelė, nes klimato sąlygos šalyje rūšiai nepalankios.


addInfoSpecies:
Lietuvoje šios rūšies augalų gamtoje neužregistruota ir patikimos informacijos apie jų galimą auginimą akvariumuose nėra. Rūšies galimybės įsitvirtinti ir daugintis Lietuvoje netirtos, bet yra tikimybė, kad ji galėtų Vakarų Lietuvoje išgyventi gamtoje ir sukurti stabilias populiacijas.


addInfoSpecies:
Paplitimas ir populiacijos dydis Lietuvoje nežinomi. Esama informacijos, kad raštuotasis vėžlys buvo pastebėtas Neries upėje, nepatvirtintais duomenimis, stebėtas Druskininkuose ir Kaune. Anksčiau gana dažnai buvo laikomi terariumuose ir tvenkiniuose kaip dekoratyviniai gyvūnai. Duomenų apie šios rūšies veisimąsi Lietuvoje gamtinėmis sąlygomis nėra. Peržiemoja. Yra tikimybė, kad galėtų įsitvirtinti.


addInfoSpecies:
Lietuvoje šios rūšies vabzdžių gamtoje kol kas neužregistruota. Rūšies galimybės įsitvirtinti ir daugintis Lietuvoje netirtos, tačiau yra tikimybė, kad šios rūšies vabzdžiams patekus į šalį, jie galėtų išgyventi ir pradėti daugintis, nes yra tinkamų buveinių ir mitybos šaltinių. Didžiausia tikimybė azijiniams juodnugariams širšuolams patekti į šalį yra su importuojamais gyvais vazoniniais augalais.


addInfoSpecies:
Answer d) is given with a high amount on uncertainty. In fact, the entry pathway into Austria is unknown.


addInfoSpecies:
Lietuvoje rūšis paplitusi visoje Lietuvos teritorijoje, bet netolygiai. Dažnesnė ir gausesnė šiaurės rytinėje, rytinėje ir pietinėje Lietuvos dalyse, kitur užregistruotos labiau ar mažiau izoliuotos populiacijos. Sparčiai plinta upių ir upelių slėniais, todėl realus paplitimas gali būti didesnis. Bitinės sprigės taip pat aptinkamos pamiškėse, dykvietėse, šalia sodybų, kapinių, sąvartynų. Jos neretai įsikuria aliuviniuose miškuose. Dauginasi ir plinta sėklomis, kurias dažniausiai išnešioja vanduo, atsitiktinai išplatina žmonės, transporto priemonės.
Rūšies populiacijose stebimos gana reikšmingos fluktuacijos: individų tankumas sumažėja kas 3–5 metai, bet paskui jos vėl grįžta į pradinę būseną arba dar labiau padidėja. Duomenų apie sėkmingai išnaikintas gamtinėse buveinėse buvusias populiacijas kol kas nėra. Antropogeninėse buveinėse augalai išnaikinami per 2–3 metus, nes nesuformuoja ilgalaikio sėklų banko.


addInfoSpecies:
Lietuvoje šios rūšies augalų gamtoje kol kas neužregistruota. Augalas anksčiau buvo auginamas akvariumuose, todėl yra tikimybė, kad galėjo atsitiktinai patekti į natūralius vandenis. Lietuvos klimato sąlygos šiai rūšiai augti ir natūralizuotis yra tinkamos. Būtini tyrimai, siekiant nustatyti, ar rūšis nėra paplitusi šalyje. Ypač svarbu ištirti urbanizuotų teritorijų vandens telkinius.


addInfoSpecies:
Lietuvoje gamtoje neaptinkama. Duomenų apie nelaisvėje laikomas jautines varles šalyje nėra. Lietuvos klimato sąlygos rūšiai tinkamos, todėl patekusios į laisvę jautinės varlės galėtų išgyventi ir sukurti pastovias populiacijas.


addInfoSpecies:
Lietuvoje šios rūšies augalų gamtoje nebuvo neužregistruota, taip pat nėra duomenų, kad rūšis būtų auginama dirbtinėmis sąlygomis. Lietuvos klimato sąlygos rūšiai yra nepalankios ir tikimybė šios rūšies augalams įsitvirtinti bei plisti šalyje yra labai maža.


addInfoSpecies:
Lietuvoje šios rūšies augalų gamtoje nebuvo neužregistruota, taip pat nėra duomenų, kad rūšis būtų auginama želdynuose. Rūšies galimybės įsitvirtinti ir daugintis Lietuvoje netirtos, tačiau galima daryti prielaidą, kad tikimybė augalams įsitvirtinti ir plisti Lietuvoje yra labai maža.


addInfoSpecies:
Lietuvoje šios rūšies augalų gamtoje neužregistruota. Nėra patikimos informacijos, kad amerikiniai dvokūnai Lietuvoje auginami dekoratyviniuose želdiniuose, bet anksčiau jų šakniastiebiais buvo prekiaujama gėlių parduotuvėse. Didžiausia tikimybė aptikti sulaukėjusius augalus yra miškai ir kitos šlapynės šalia miestų ir gyvenviečių.Rūšis Lietuvoje galėtų natūralizuotis ir plisti.


addInfoSpecies:
Lietuvoje šios rūšies augalų gamtoje neaptikta. Nėra duomenų, kad jie būtų auginami želdynuose. Tikimybė, kad rūšis galėtų įsitvirtinti Lietuvoje, labai maža.


addInfoSpecies:
Lietuvoje gamtinėmis sąlygomis rūšis iki šiol neužregistruota. Žinoma, kad jų buvo laikoma aptvaruose. Jeigu sulaukėtų, būtų gana didelė tikimybė rūšiai Lietuvoje įsitvirtinti, nes ji prisitaikė gyventi vidutinio klimato juostos regionuose. Kol kas labai maža tikimybė, kad artimiausiu metu į Lietuvą šios rūšies gyvūnai galėtų savaime paplisti iš kitų kraštų, kur jie yra invaziniai.

addInfoPermits:
Leidimas išduotas Lietuvos zoologijos sodui.


addInfoSpecies:
Lietuvoje gamtinėmis sąlygomis rūšis iki šiol neužregistruota. Anksčiau buvo auginama dėl kailio. Dabar duomenų apie auginimą nėra. Šalies gamtinės sąlygos palankios nutrijoms peržiemoti.


addInfoSpecies:
Lietuvoje gamtoje šių augalų nebuvo aptikta. Sprendžiant pagal rūšies biologijos savybes, rūšis gali įsitvirtinti Lietuvoje. Anksčiau šios rūšies augalais buvo prekiaujama, jie auginti akvariumuose. Didelė tikimybė, kad šios rūšies augalų gali būti aptikta urbanizuotų teritorijų vandens telkiniuose. Būtini išsamūs tyrimai.


addInfoSpecies:
Lietuvoje gamtoje šių augalų nebuvo aptikta. Anksčiau augalais buvo prekiaujama ir jie auginti mėgėjų akvariumuose. Rūšis Lietuvoje gali įsitvirtinti, nes klimato sąlygos yra palankios. Didelė tikimybė, kad šios rūšies augalų gali būti aptikta urbanizuotų teritorijų vandens telkiniuose. Būtini išsamūs tyrimai.


addInfoSpecies:
Lietuvoje gamtinėmis sąlygomis rūšis iki šiol neužregistruota. Šalies gamtinės sąlygos paprastiesiems koačiams žiemoti nepalankios, todėl labai maža tikimybė, kad šalyje jie galėtų įsitvirtinti.


addInfoSpecies:
Rūšis paplitusi visoje Lietuvoje, bet netolygiai. Kiek retesnė šiaurinėje ir vakarinėje šalies dalyse. Lietuvoje per metus veda 2–3 vadas, vadoje po 4–7 jauniklius. Nėštumo trukmė 25–26 dienos. Patelės subręsta per 4–5 mėnesius, patinai vėliau. Gyvena vandens telkinių pakrantėse: paežerėse, lėtai tekančių upių, griovių, tvenkinių, senvagių krantuose, pelkučių pakraščiuose. Rausia urvus arba stato trobeles.
XX a. aštuntame dešimtmetyje Lietuvoje buvo apie 40 000 ondatrų, vėliau sumažėjo. Dabar Lietuvoje apskaitos nevykdomos, bet ekspertinio vertinimo būdu nustatyta, kad gyvena apie 2000 individų. Kasmet sumedžiojama mažiau kaip po 100 individų.


addInfoSpecies:
Rainuotieji vėžiai paplitę beveik visoje teritorijoje, išskyrus šiaurrytinę dalį. Daugelyje vietovių šie vėžiai gausūs arba labai gausūs. Lengvai dauginasi, subrendusios patelės gali padėti daugiau kaip 500 ikrų. Kai kuriose vietose rūšis galėjo būti neteisėtai introdukuota, bet daugelyje vietų ji atsirado dėl savaiminio plitimo iš Lenkijos, kur ji jau anksčiau tapusi invazine. 
Sunaikindamas europinių vėžių išteklius, rainuotasis vėžys daro ekologinę ir ekonominę žalą.


addInfoSpecies:
Lietuvoje šiurktusis vėžys kol kas neužregistruotas. Nėra duomenų apie jų auginimą akvariumuose ar kitomis dirbtinėmis sąlygomis. Rūšies galimybės įsitvirtinti ir daugintis Lietuvoje netirtos, tačiau galima teigti, kad šalies klimato sąlygos šiai rūšiai gyventi yra palankios. Kol kas neaptiktas kaimyninėse šalyse, todėl tikimybė, kad į Lietuvą pateks savaime, kol kas nedidelė.


addInfoSpecies:
Lietuvoje ši rūšis nėra registruota. Kadangi paukščiai neretai laikomi paukščių kolekcijose ne ES šalyse, yra tikimybė Lietuvoje, kad iš jų pasprukę paukščiai galėtų užklysti. Tikimybė, kad galėtų susidaryti pastovios populiacijos, labai maža.


addInfoSpecies:
Dabar Lietuvoje žymėtieji vėžiai aptinkami rytinėje šalies dalyje ir toliau plinta visomis kryptimis. Žymėtieji vėžiai šalyje buvo introdukuoti 1972 m. į kelis izoliuotus ežerus. Vėliau jie buvo neteisėtai perkelti į kelis kitus ežerus. Plinta vandentakiais, tačiau gana lėtai. Kiaušinius deda rudenį, jaunikliai ritasi nuo balandžio pabaigos iki vėlyvos pabaigos. Padeda 100–400, kartais iki 500 ikrų. Įsikuria greitos tėkmėse vandenyse, taip pat ežeruose, tvenkiniuose, karjeruose.


addInfoSpecies:
Lietuvoje šios rūšies augalų gamtoje neužregistruota, nėra duomenų, kad rūšis būtų auginama želdynuose. Augalo sėklų galėtų patekti atsitiktinai su kitais augalais ar jų žaliavomis. Rūšies galimybės įsitvirtinti ir daugintis Lietuvoje netirtos. Dėl klimato sąlygų, yra tik nedidelė tikimybė šios rūšies augalams įsitvirtinti ir plisti Lietuvoje.


addInfoSpecies:
Šeriuotosios soruolės Lietuvoje gamtoje kol kas neužregistruotos, tačiau jos buvo ir iki šiol kartais auginamos dekoratyviniuose miestų, gyvenviečių ir privačiuose želdynuose. Subrandina gyvybingas sėklas, todėl yra tikimybė, kad gali išplisti iš želdynų. Rūšis Lietuvoje gali natūralizuotis ir tapti invazine. Būtini nuolatiniai tyrimai urbanizuotose teritorijose ir jų aplinkoje, siekiant nustatyti, ar rūšis neplinta.


addInfoSpecies:
Lietuvoje rūšis paplitusi vidurinėje, rytinėje, pietinėje ir pietrytinėje šalies dalyse, bet netolygiai. Iš viso užregistruota daugiau kaip 70 vandens telkinių (kūdrose, tvenkiniuose, nedideliuose ežeruose), o Vilniaus apskrityje pavienių individų pasitaiko ir kai kuriose Vilniaus upėse. Dauguma radimo vietų koncentruojasi aplink urbanizuotas teritorijas. Daugumoje vietovių grundalai buvo neteisėtai introdukuoti arba pateko atsitiktinai, kai buvo naudojami jaukui. Dabar plinta savaime, tačiau šis plitimas lėtas, nes upės šioms žuvims nepalankios buveinės. Vidutinis vislumas – apie 2000 ikrų. Neršia porcijomis, per du tris kartus, kas 14–20 dienų. Ikrus deda ant bet kokio substrato: smėlio, akmenų, povandeninių augalų.
Minta tik gyvūninės kilmės maistu. Tipiškas plėšrūnas, grobio tyko pakibęs vandens storymėje. Naikina ir varliagyvių ikrus bei lervas. Atsparus deguonies trūkumui ir nepalankioms aplinkos sąlygoms: sugeba išgyventi žiemą iki pat dugno įšąlančiuose, o vasarą – išdžiūstančiuose vandens telkiniuose, kuriuose kitų rūšių žuvys neišgyvena.


addInfoSpecies:
Lietuvoje rūšis gamtoje nebuvo užregistruota, taip pat nėra duomenų, kad ji būtų auginama želdynuose. Sprendžiant pagal rūšies ekologinius poreikius, biologines savybes ir klimato sąlygų poreikį, galima teigti, kad rūšis Lietuvoje galėtų įsitvirtinti ir plisti.


addInfoSpecies:
Lietuvoje Klarko vėžys gamtoje kol kas nerastas, nėra patikimų duomenų apie jų auginimą pramoniniu būdu, tačiau yra tikimybė, kad buvo ir iki šiol kartais auginami privačiuose akvariumuose. Dėl to išlieka neteisėtos introdukcijos į gamtinius vandens telkinius tikimybė. Rūšies galimybės įsitvirtinti ir daugintis Lietuvoje netirtos. Žinoma, kad rūšis gali išgyventi ir daugintis užšalančiuose vandens telkiniuose, todėl Lietuvos klimato sąlygos potencialiai gali būti tinkamos šiam vėžiui. Labai maža tikimybė, kad artimiausiu metu šie vėžiai į Lietuvą galėtų paplisti savaime iš kitų kraštų, kur jie yra invaziniai.


addInfoSpecies:
Lietuvoje marmurinis vėžys gamtinėse buveinėse kol kas nerastas, nėra duomenų apie jų auginimą pramoniniais tikslais. Esama informacijos, kad kai kurie akvariumų mėgėjai šiuos vėžius augino namuose, todėl yra neteisėtos introdukcijos į gamtinius vandens telkinius tikimybė. Šių vėžių galimybės įsitvirtinti ir daugintis Lietuvos gamtinėmis sąlygomis netirtos, tačiau sprendžiant pagal biologines savybes, jie galėtų išgyventi ir suformuoti pastovią populiaciją. Labai maža tikimybė, kad artimiausiu metu šie vėžiai į Lietuvą galėtų paplisti savaime iš kitų kraštų, kur jie yra invaziniai.


addInfoSpecies:
Nuo 2010 m. Lietuvoje paprastieji meškėnai užregistruoti Rokiškio, Šilutės, Varėnos r., Kazlų Rūdos sav. Pavieniai individai kartais stebimas Kuršių nerijoje (Neringos miesto savivaldybė). Stebėti individai sugaunami, sumedžiojami arba randamos jų gaišenos ant kelių. Tikslus rūšies paplitimas ir populiacijos dydis šalyje nežinomi. Patvirtinta, kad Kuršių nerijoje buvo vienas dauginimosi atvejis. Nuo 2010 m. stebėta apie 30 meškėnų individų. Manoma, kad į Lietuvą paprastieji meškėnai pateko iš Lenkijos per Kaliningrado sritį (Rusija), taip pat gali būti, kad jie migruoja iš Baltarusijos teritorijos, tačiau šis migracijos kelias nepatvirtintas.


addInfoSpecies:
Lietuvoje rūšis aptikta 2008 m. keliose Žemaitijos nacionalinio parko teritorijoje esančiose privačiose kūdrose. Į šalies vandens telkinius pateko dėl atsitiktinės introdukcijos, kartu su dirbtinai veisiamų amūrų ir plačiakakčių jaunikliais. Tikėtina, kad rytinio gružlelio plitimą Lietuvos vandenyse riboja nepalankios klimato sąlygos, tačiau, kintant klimatui, savarankiško plitimo tikimybė didėja. Didžiausia tikimybė rūšiai patekti iš Vyslos baseino upių. Nustatyta, kad rytiniai gružleliai Lietuvoje dauginasi, tačiau išsamios informacijos apie dauginimosi intensyvumą nėra. 
Nepatvirtintais duomenimis, 2010 m. registruotos rytinio gružlelio populiacijos dabar išnykusios.


addInfoSpecies:
Lietuvoje šios rūšies augalų gamtoje kol kas neužregistruota. Nėra duomenų, kad augalas būtų auginamas želdynuose. Duomenų apie prekybą augalais, jų daigais arba sėklomis nėra. Rūšies galimybės įsitvirtinti ir daugintis Lietuvoje netirtos, tačiau yra nedidelė tikimybė, kad šie augalai šalyje galėtų įsitvirtinti ir plisti.


addInfoSpecies:
Lietuvoje gamtinėmis sąlygomis rūšis iki šiol neužregistruota. Šalies gamtinės sąlygos pilkosioms voverėms gyventi yra visiškai palankios, todėl yra labai didelė tikimybė, kad, patekimo atveju, šalyje galėtų įsitvirtinti. Duomenų apie auginimą nelaisvėje nėra. Gretimose valstybėse rūšis kol kas neužregistruota.


addInfoSpecies:
Lietuvoje gamtoje rūšis iki šiol neužregistruota. Šalies gamtinės sąlygos juodosioms voverėms gyventi yra visiškai palankios. Jeigu patektų į šalį, yra labai didelė tikimybė, kad galėtų įsitvirtinti ir tapti invazine. Duomenų apie auginimą nelaisvėje nėra. Gretimose valstybėse rūšis kol kas neužregistruota.


addInfoSpecies:
Lietuvoje gamtoje rūšis iki šiol neužregistruota. Šalies gamtinės sąlygos sibiriniams burundukams gyventi yra visiškai palankios. Patekus auginamiems burundukams į laisvę, būtų labai didelė jų natūralizacijos ir invazijos tikimybė. Anksčiau gyvūnais buvo dažnai prekiaujama ir neretai auginti namuose. Kaimyninėse su Lietuva šalyse rūšis taip pat kol kas neužregistruota.


addInfoSpecies:
Lietuvoje šventasis ibis iki šiol registruotas tik 1986 m. – vienas individas stebėtas Žuvinto ir Simno ežeruose. Manoma, kad tai buvo iš nelaisvės pabėgęs paukštis. Savaiminis šios rūšies išplitimas į Lietuvą mažai tikėtinas. Rūšies įsitvirtinimas ir pastovių populiacijų susidarymas šalyje turi mažą tikimybę.


addInfoSpecies:
Es wurden mehrfach Einzel-Brutnachweise in Österreich beobachtet, eine regelmäßige Reproduktion der Art wird für die Zukunft erwartet. Several single brood records were observed in Austria, a regular reproduction of the species is expected in the future


addInfoSpecies:
The species has been sold as a garden plant before the legislation came into force. A few garden locations are known at present.


addInfoSpecies:
The species has been sold in garden shops before the legislation came into force, thus it is possible that it still exists in some garden ponds in Finland.


addInfoSpecies:
Cannot reproduce due to too low salinity in the northern Baltic Sea.


addInfoSpecies:
Heracleum specimens that could not be identified to species level are marked as Heracleum spp. All Heracleum spp. marked observations are included in the reporting of Heracleum mantegazzianum. Earlier reported observations on H. sosnowskyi are also included to Heracleum spp. as the present knowledge is that H. sosnowskyi does not occur in Finland.

addInfoPermits:
Link to the permit: https://vieraslajit.fi/sites/default/files/AVI_lupa_allekirjoitettu-THyv%C3%B6nen_0.pdf#overlay-context=fi/content/tiedostojen-uploadsivu


addInfoSpecies:
H. persicum observations are not all verified, part of them are reported to the national portal by general public.


addInfoSpecies:
Piirainen & Saarinen 2018. Does Heracleum  sosnowskyi occur in Finland? Lutukka 34:115-121 (In Finnish): 'The current status of species is unclear, but there are some unconfirmed observations. However, voucher specimens have not been collected, and the records cannot be verified.'


addInfoSpecies:
The species has been sold in aquarium and garden shops before the legislation came into force, thus it is possible that it still exists in some home aquaria in Finland.


addInfoSpecies:
This species is found within one site which, is a small temporary water reservoir adjacent to an abandoned structure. The introduction of the species is assumed to be through the pathway 'escape from confinement'.


addInfoSpecies:
The species was recorded at a single location during 2018.  It is assumed that such species had been imported into Malta through the pet/aquarium trade and later released into the environment by their owners. 

It is expected for the specimens to be controlled through an ongoing valley-system regeneration project under ERDF funding. Such project aims at restoring the valley biodiversity as well, as the original valley profile to enhance water storage thereby contributing towards a larger catchment and improved water quality. In this regard, dredging would also be considered during which process the crayfish in the area are expected to be removed. Such actions however, may need to be complemented by additional measures at a later stage to ensure the eradication of the species from the wild. The relevant entities are in discussion in this regard.


addInfoSpecies:
Species was imported for ornamental purposes and wild populations were established through escapes. The majority of the populations are recorded in urban areas, along roads or in disturbed habitats adjacent to roads. Species is considered to be widely spread in Malta.

commonNameNational:
il-pjuma [MT]; il-pjuma ż-żgħira [MT]; il-penniżetum [MT]


addInfoSpecies:
It is probable that the species was imported into the Islands through the pet/aquarium trade and later released into the environment by their owners.

It is expected that in one of the valleys the specimens shall be controlled through an ongoing valley-system regeneration project under ERDF funding. Such project aims at restoring the valley biodiversity as well, as the original valley profile to enhance water storage thereby, contributing towards a larger catchment and improved overall water quality. In this regard, dredging will also be considered during which proċess the crayfish in the area are expected to be removed. Such action however, may need to be complemented by additional measures at a later stage to ensure the eradication of the species from the wild. The relevant entities are in discussion in this regard.

Moreover, a method statement is currently being drafted which shall address the removal of crayfish species in other areas, so as to control such species in a holistic manner.


addInfoSpecies:
It is assumed that such species had been imported into the Islands through the pet/aquarium trade and later released into the environment by their owners.

A method statement is currently being drafted which shall address the removal of crayfish species so as to control such species in a holistic manner.


addInfoSpecies:
The species were originally imported through the pet trade and introduced through the release of unwanted specimens.

 A single population is present in a semi-natural water reservoir on the island of Gozo know as l-Għadira ta' Sarraflu where, only adults have been observed. The constraints of the area are such that they make escape or further spread of the species highly difficult. Discussions and plans are underway regarding the trapping and hence removal of such specimens from the area in question.

commonNameNational:
il-fekruna tal-ilma ħelu [MT]; it-terapinn [MT]


commonNameNational:
No common name, but unofficially known as 'Rubrum'


addInfoSpecies:
P.M. Anastácio, F. Banha, C. Capinha, J.M. Bernardo, A.M. Costa, A. Teixeira, S. Bruxelas. Indicators of movemente and space use for two co-occurring invasive crayfish species. Ecological Indicators 53 (2015) 171-181
Anastácio et al 2018. Animais invasores
P.M. Anastácio, F. Ribeiro, C. Capinha, F. Banha,  M. Gameiro, A.F. Filipe, R. Rebelo, R. Sousa. Non-native freshwater fauna in Portugal: A reiew. Science of the total Environment 650 (2019) 1923-1934
F. Banha, A. Diniz, P.M. Anatácio. The role of anglers'perceptions and habits in biological invasions: perspectives from the Iberian Peninsula. Aquatic Conservation: Marine and Freshwater Ecosystems (2016)
C. Manfrin, C. Souty-Grosset, P. Anastácio, J. Reynolds, P.G. Giulianini. The apparently relentless spread of the major decapod alien species in the mediterranean basin and European inland waters. 2018
C. Souty-Grosset, P. M. Anastácio, L. Aquiloni, F. Banha, J. Choquer, C. Chucholl, E. Tricarico. The red swamp crayfish Procambarus clarkii in Europe:Impacts on aquatic ecosystems and human well-being. Limnologica 58 (2016) 78-93
C. Souty-Grosset, P. M. Anastácio, J. Reynolds, E. Tricarico . Invasive freshwater invertebrates and fishes: Impacts on human health. (2018) 91-107

The species was captured under the inland fisheries regulations until its revision in 2017.


addInfoSpecies:
The detention of Trachemys scripta has been prohibited since 1999, with the publication of Decree-Law nº 565/99 of December 21st. Many specimens are delivered to the national authority for the conservation of nature and biodiversity, some having been euthanized, others sent to closed places.
With the aim of halting the loss of biodiversity in 17 coastal habitats in Portugal and Spain, between 2011 and 2015 the LIFE Trachemys Project took place, co-financed by the European Commission and involving several institutions. The application was managed by the Conselleria de Medi Ambient – Generalitat Valenciana, from Spain, and had partners in Portugal: CIBIO-UP, RIAS Olhão and the Parque Biológico de Gaia. In total, 23 thousand invasive tortoises were captured in the wild.
LIFE Project NAT/ES/000582  (INVASEP) “Fight against invasive species in the Tejo and Guadiana river basins in the Iberian Peninsula”, coordinating beneficiary: General Directorate of Environment of the “Consejería” of Agriculture, Rural Development, Environment and Energy of the Government of Extremadura. Partners: Guadiana Hydrographic Confederation, Tejo Hydrographic Confederation, GPEX, EDIA, CICYTEX, AGROFOEX, TRAGSATEC. Collaborators ARH Alentejo and ICNF, I.P.

commonNameNational:
Tartaruga-da-florida;Tartaruga de Faces Rosadas;Tartaruga de Orelha amarellas;Tartaruga de Orelha Vermelha


addInfoSpecies:
In September 2011, in the region of Viana do Castelo, the invasive species Vespa velutina (Asian hornet) was confirmed for the first time in Portugal by entomologists and beekeepers. From there the nuclei expanded throughout the Northwest and Center of Portugal. Since then, the species has been progressing along the Portuguese mainland, preferably along the coast. The evolution towards the interior of the country has been slower, taking place mainly along watercourse beds, with particular emphasis on the river basins of the Tejo and Douro. 
In 2015, the “Action Plan for the Surveillance and Control of Vespa velutina” was developed jointly by DGAV (animal and plant health national authority) and ICNF, I.P.(national authority for nature conservation and biodiversity), with the contribution of INIAV (national agronomic and veterinarian research institute) and FNAP (national beekeepers association). This Plan, publicly presented in January 2015, was revised in January 2018.
In addition to coordinating together with the DGAV, among the ICNF's attributions within the scope of this Plan is the responsibility for managing the information resulting from passive surveillance, through the STOPvespa platform (http://stopvespa.icnf.pt/), which brings together information on hornets’ and nests’ sightings and their destruction by municipalities.
Reports of sightings of Asian hornets and their nests are made by filling out an online form by citizens. By accessing the link, a page opens with information about this online tool. All registrations made by citizens give rise to a notification, via e-mail, to the municipalities to which they relate. Each notification email includes a reference that later serves for the municipality to view that record on the map and access the respective information.
The Action Plan includes a training program that, simultaneously, acts like an awareness campaign. Direct training has already been provided to circa 1000 people nationally that, on their initiative, are providing training at the municipality level.
Volunteer work is also being used in several actions, always with a strong component on awareness
https://stopvespa.icnf.pt/
ICNF has been cooperating in sharing information about the Asian hornet, providing STOPvespa’s data to researchers. Following this collaboration, an article was recently published:
Carvalho, João; Hippolytus, D.; Santarém, F.; Martins, R.; Gomes, A.; Carmo, P.; Rodrigues, R.; Silva, J.; Fonseca, C. "Patterns of Vespa velutina invasion in Portugal using crowdsourced data". Insect Conservation and Diversity (2020)


# eu_species_natList

addInfoMeasures:
- Control actions in Catalonia (11.000 €)
http://mediambient.gencat.cat/es/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/llista-despecies-catalogades/flora/clavellina/
A protocol led by the Girona Provincial Council is available:
http://mediambient.gencat.cat/es/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/actuacions/gestio_flora_invasora/Cylindropuntia-pallida/
- Containment measures for C. pallida and eradication control for C. leptocaulis, imbricata y aurantiaca in the Valencian Community (770 working days, 91.630 €)
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407). Austrocylindropuntia subulata and A. cylindrica are included within this genus.


addInfoMeasures:
- Only Canary Islands (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras")


addInfoMeasures:
- Control actions in aquatic environmentally sensitive areas of the Valencian Community (37 working days, 4.403 €. In LIC “Marjal de la Safor” “ES5233030”).


addInfoMeasures:
- Included in the list of Invasive Alien Species of Union concern (the Union list) "Regulation (EU) No 1143/2014 of the European Parliament and of the Council of 22 October 2014 on the prevention and management of the introduction and spread of invasive alien species"


addInfoMeasures:
- Eradication measures in the Valencian Community (11 working days and 1.309 € in one locality in the Natural Park of the Sierra de Espadan).
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407)
- In Extremadura, in warning network to develop a distribution map.


addInfoMeasures:
- Local eradication measures in environmentally sensitive areas in the Valencian Community (6 working days, 714€).


addInfoSpecies:
Na teren Polski może migrować z terenów sąsiednich, przede wszystkim z Niemiec, gdzie jest częsta i przechodzi pełny cykl życiowy. Pierwsze pojawy w Polsce były wynikiem świadomej introdukcji – stwierdzenie z 1927 r. na Dolnym Śląsku dotyczy stawu przypałacowego, gdzie prawdopodobnie była celowo wprowadzona. Natomiast kolejne (efemeryczne) notowania pochodzą dopiero z lat 90. XX w. z Bielska Podlaskiego i Wrocławia. Dopiero na przełomie XX i XXI w. odnotowano stanowiska, o genezie niezależnej od działań człowieka. W okolicach Wrocławia gatunek najprawdopodobniej bywa też wprowadzany podczas zarybień, nie można także wykluczyć wypuszczania gatunku przez akwarystów. Biorąc pod uwagę efemeryczny charakter stanowisk w dłuższej skali czasowej, należy uznać, że azolla drobna jest obecnie w fazie zasiedlania Polski i przechodzenia z fazy efemerofita do fazy gatunku zadomowionego. Przez zachodnią Polskę przebiega aktualna granica zasięgu azolli drobnej i gatunek wykazuje fluktuacje pojawów, typowe dla stanowisk położonych na kresie zasięgu.
Azolla drobna do niedawna należała w Polsce do gatunków znanych jedynie z pojedynczych, rozproszonych stanowisk. Większość z nich skupiała się na terenie Dolnego Śląska, a wyjątkiem było jedynie stanowisko z rejonu Białowieży. W ostatnich latach sytuacja diametralnie się zmieniła po stwierdzeniu dużej liczby stanowisk na środkowym i dolnym odcinku doliny Odry oraz we Wrocławiu. Przybyło również pojedynczych notowań, które znane są obecnie również z rejonu Nysy, Brzegu i Opola, Konina i Gdańska. Na niektórych stanowiskach populacje gatunku wykazują duże fluktuacje liczebności – włącznie z niemal zupełnym zanikiem po mroźnych zimach. Wzrost liczby stanowisk azolli w ostatnich latach może świadczyć o stopniowym wzroście możliwości kolonizacji przez ten gatunek zbiorników wodnych nie tylko w zachodniej i południowej, ale także w środkowej i wschodniej części Europy.

addInfoMeasures:
Na podstawie art. 120 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2018 r. poz. 1614, z późn. zm.) obowiązuje bezwzględny zakaz wprowadzania do środowiska przyrodniczego oraz przemieszczania w tym środowisku gatunków obcych. Bez zezwolenia właściwego organu zakazane jest także wwożenie z zagranicy, przetrzymywanie, hodowla, rozmnażanie, oferowanie do sprzedaży i zbywanie gatunków obcych, które w przypadku uwolnienia do środowiska przyrodniczego mogą zagrozić rodzimym gatunkom lub siedliskom przyrodniczym.


addInfoMeasures:
Espèce classée nuisible (arrêté du 2 septembre 2016) : la bernache du Canada (Branta canadensis) peut être détruite à tir entre la date de clôture spécifique de la chasse de cette espèce et le 31 mars au plus tard sur autorisation individuelle délivrée par le préfet.
Le tir s'effectue à poste fixe matérialisé de main d'homme.
Le tir dans les nids est interdit.


addInfoSpecies:
Gatunek występujący w środowisku przyrodniczym Polski, lęgowy. W latach 2004-2015 w Gdańsku dochodziło do lęgów od 1 do 5 par. Ptaki pochodziły z miejscowego ogrodu zoologicznego. Ponadto 1 lęg odnotowano w 2008 r. w pow. chojnickim. Bernikle kanadyjskie corocznie w dużej liczbie zimują w Zatoce Elbląskiej i w innych częściach Zalewu Wiślanego. Poza tym gatunek jest spotykany punktowo w bardzo wielu miejscach w Polsce, najczęściej na północy kraju (głównie w województwie pomorskim).


addInfoSpecies:
Gatunek zadomowiony w Polsce. Przez cały okres ponad stuletniej obecności w naszym kraju, jelenie sika utrzymują się w dwóch miejscach, w których zostały wprowadzone: na terenie obecnego Nadleśnictwa Kobiór koło Pszczyny oraz na terenie obecnego Nadleśnictwa Kadyny nad Zalewem Wiślanym. W ostatnich latach liczebność populacji pszczyńskiej waha się w granicach 25-30 osobników, a populacji znad Zalewu Wiślanego – w granicach 150-200 osobników. Ponadto kilkanaście osobników było obserwowanych w odległości w okolicach Pisza, a jeden samiec – w pobliżu Parku Narodowego Ujście Warty. 
Jeleń sika znajduje się na liście gatunków łownych. W sezonie 2014/2015 pozyskano 27 osobników, 2015/2016 - 25 osobników, 2016/2017 - 19 osobników, 2017/2019 - 15 osobników.


addInfoSpecies:
Gatunek nie tworzy w Polsce stabilnych populacji. Znane jest obecnie 1 stanowisko.


addInfoSpecies:
Gatunek ma ograniczony zasięg występowania. W Polsce została stwierdzona na dwóch stanowiskach w Odrze. Tempo wzrostu populacji tego gatunku oceniono na niskie, co oznacza, że w ciągu ostatnich 20 lat liczba zajętych dotychczas stanowisk lub/i powierzchni zwartego zasięgu populacji lub/i lub liczebności populacji lub/i stwierdzeń osobników zwiększyła się w zakresie od 1/5 do 1/3. Tylko na jednym ze znanych stanowisk (w wodach pochłodniczych elektrowni "Dolna Odra") badano liczebność populacji, zagęszczenie w różnych punktach badanego obszaru wynosiło 40-80 osobników/m2. Generalnie C. fluminalis charakteryzuje się mniejszym tempem wzrostu w porównaniu do C. fluminea oraz większą wrażliwością na zamarzanie i niskie temperatury. Populacja C. fluminalis w Polsce w wolnym tempie rozrasta się - gatunek jest słabo ekspansywny, choć ciągle mało zbadany.


addInfoSpecies:
Corbicula fluminea została stwierdzona w Polsce na 30 stanowiskach w Wiśle, 22 stanowiskach w Odrze oraz w Zalewie Szczecińskim. Jest gatunkiem szeroko rozprzestrzenionym. Należy jednak wziąć pod uwagę fakt, że na wielu stanowiskach C. fluminea występuje w podgrzanych wodach pochłodniczych lub będących pod ich wpływem, a także na obszarze tzw. "bieguna ciepła", czyli okolic Słubic (Lubuskie). Corbicula fluminea charakteryzuje się szybkim wzrostem, wczesną dojrzałością do rozrodu oraz wysoką płodnością. Liczebność jej populacji jest różna a zagęszczenia sięgają od 2 do nawet 6694 osobników/m2. Tempo wzrostu populacji tego gatunku oceniono na wysokie. Oznacza to, że w ciągu ostatnich 20 lat liczba zajętych dotychczas stanowisk lub/i powierzchni zwartego zasięgu populacji lub/i lub liczebności populacji lub/i stwierdzeń osobników zwiększyła co najmniej o 1/3. Gatunek jest silnie ekspansywny, gdyż jego liczne populacje w szybkim tempie mogą rozrastać się, choć prawdopodobnie nie dotyczy to miejsc, w których powierzchnia zbiorników w zimie pokrywa się lodem. Przypuszcza się, że tworzenie nowych populacji lub „odnowienie” zgrupowań małży po bardziej surowej zimie może zachodzić w wyniku zasiedlania larwami wyprodukowanymi w obrębie ciepłych wód pochłodniczych.


addInfoSpecies:
Pierwsze doniesienia dotyczące stanowisk kolczurki na terytorium Polski pochodzą z lat 30. XX wieku. Przyjmuje się, że na obszar Polski dotarła z dwóch kierunków: z Niemiec i Ukrainy. Pierwsze notowania pochodzą z Gubina, gdzie uprawiano ją jako pnącze w ogródkach działkowych. Jako uciekiniera z uprawy stwierdzono ją w tej miejscowości na gruzowisku, w 1933 r. Gatunek ten, zwłaszcza w drugiej połowie XX wieku był chętnie uprawiany w celach ozdobnych. Z upraw ogrodowych jego nasiona zostały zawleczone wraz z odpadami na składowiska odpadów, w tym także w dolinach rzecznych. Pierwsze populacje na brzegach rzek oraz przystosowanie gatunku do hydrochorii (wodosiewność, wykorzystywanie przez rośliny wody do rozprzestrzeniania nasion), umożliwiły jego rozprzestrzenienie na duże odległości, w stosunkowo krótkim czasie.
Echinocystis lobata występuje na terenie prawie całego kraju, szczególnie liczne skupiska jego stanowisk znajdują się w części wschodniej, południowo-wschodniej i centralnej Polski, a także w Karpatach i na ich przedpolu. Najmniej stanowisk obecnie znanych jest z Pomorza Zachodniego, Warmii i Mazur. Jednak może to, przynajmniej częściowo, wynikać z braku dokładnych danych z tych obszarów. Kolczurka klapowana najczęściej spotykana jest w dolinach dużych rzek i ich dopływów, wzdłuż których jej stanowiska mogą układać się w ciągi liniowe. Taka sytuacja dotyczy np. niektórych odcinków dolin Biebrzy, Bugu, Warty, Wisły i Odry. Większe skupienia stanowisk gatunku widoczne są także w dużych miastach (np. Warszawa, Kraków, Poznań, Łódź, Białystok) i wokół nich. Wynika to z faktu, iż w inwazji gatunek ten wykorzystuje doliny rzeczne, a jednocześnie jest nadal często uprawiany w ogródkach przydomowych i działkowych. Jednocześnie część skupień stanowisk kolczurki odzwierciedla stopień zbadania określonego obszaru pod względem obecności gatunków inwazyjnych, co jest widoczne szczególnie w przypadku parków narodowych – Wigierskiego i Biebrzańskiego. Liczebność poszczególnych populacji może wykazywać duże fluktuacje w różnych sezonach wegetacyjnych.


addInfoSpecies:
Gatunek nie tworzy w Polsce stabilnych populacji. Znane są nieliczne stanowiska, na których obserwowano pojedyncze osobniki. Na terenie naszego kraju, jak dotąd, potwierdzono obserwacje lub odłów jedynie dziewięciu osobników tego gatunku.


addInfoSpecies:
Niecierpek pomarańczowy najprawdopodobniej został przywleczony do Polski z transportem wodnym, być może w wodach balastowych lub z przewożonymi towarami – jego pierwsze stanowiska znajdują się w okolicach Trzebieży, w pobliżu toru wodnego Szczecin-Świnoujście. Niecierpek pomarańczowy występuje w Polsce tylko w rejonie Zalewu Szczecińskiego i Jeziora Dąbie. Obecnie znane stanowiska są rozproszone na obszarze o długości ponad 50 km i szerokości ok. 20 km. Dane umieszczone na mapie mogą być niepełne, ze względu na niewystarczający stopień zbadania rozmieszczenia gatunku.


addInfoSpecies:
Mnemiopsis leidyi został stwierdzony zaledwie jeden raz w Zatoce Gdańskiej, jesienią 2007 roku oraz kilka razy w Zatoce Pomorskiej (jesienią w latach 2007-2009 oraz 2014-2015). Oprócz strefy przybrzeżnej, występowanie tego gatunku było również notowane w wodach otwartych, tj. w Rynnie Słupskiej (w latach 2007-2010). Maksymalne liczba osobników tego gatunku podczas obserwacji prowadzonych przez płetwonurka wyniosła 30.


addInfoSpecies:
Gatunek rozpowszechniony w Wiśle od okolic Kazimierza Dolnego do ujścia, oraz w Bugu. W Wiśle jest gatunkiem pospolitym i najliczniejszym spośród pontokaspijskich gatunków ryb babkowatych. Wnika do niektórych dopływów Wisły, np. Bzury, Pilicy.


addInfoMeasures:
Management measures are defined in annex 2 of Decree No. 24/2003 Coll. as follow: taking in the wild and eradication.


addInfoSpecies:
Common species in lowland rivers (Dunaj, Váh, Nitra, Bodrog, Tisa, Latorica). It has negative impact on native limnophilous fish species (e.g. Umbra krameri).

addInfoMeasures:
Management measures are defined in annex 2 of Decree No. 24/2003 Coll. as follow: taking in the wild. Management measures must follow the Act No. 216/2018 on Fisheries.


addInfoSpecies:
Gatunek rozpowszechniony w Wiśle od okolic Kazimierza Dolnego do jej ujścia, oraz w Bugu. Wnika do niektórych dopływów Wisły, np. Brdy. W niektórych miejscach występuje licznie. W dolnym odcinku Brdy w trakcie prowadzonych latem badań podwodnych notowano średnio ok. 6 osobników babki łysej na 10 m2 powierzchni dna.


addInfoSpecies:
Intensywną ekspansję tego gatunku obserwowano w wodach polskich w ciągu ostatnich kilkunastu lat. Pomimo stosunkowo krótkiego okresu, jaki minął od pojawienia się tej ryby w Bałtyku, jest ona wymieniana jako jeden z gatunków, które wpłynęły w znaczący sposób na strukturę zasiedlonego ekosystemu. Obecnie babkę byczę w Zatoce Gdańskiej można spotkać we wszystkich rejonach płytkowodnych, przybrzeżnych, za wyjątkiem zewnętrznych części mierzei: helskiej i wiślanej. Gatunek ten występuje w estuarium Wisły, obecny jest w  Motławie, Wiśle Śmiałej oraz Zalewie Wiślanym. Najwyżej położone stanowisko zostało znalezione na wysokości Świecia. Gatunek występuje w jeziorze Łebsko i Gardno. W Zatoce Pomorskiej babka bycza obecna jest od 1996 roku. Łowiona jest w kanale ujściowym rzeki w Dziwnowie oraz w Kanale Piastowskim w Świnoujściu. Jesienią 2009 roku zaobserwowano pierwsze osobniki babki byczej w połowach rybackich prowadzonych w jeziorze Dąbie.


addInfoSpecies:
- The distribution map has been completed with the information of the Carta Piscícola Española provided by the Iberian Society of Ichthyology (SIBIC).

addInfoMeasures:
- Control campaign developed by the Natural Park Delta de l’Ebre. Removal during the cleaning works of channels by the Department of Agriculture, Livestock, Fisheries and Food (Government of Catalonia).
- In Extremadura, in warning network to develop a distribution map and annual fish monitoring.
- In Aragón, fishing is not allowed in the localities that were not inhabited in 2007.


addInfoSpecies:
Udokumentowano złowienie ponad 20 osobników tego gatunku w 13 lokalizacjach. Pirapitingi najczęściej były wyławiane w kanałach i zbiornikach o podwyższonej termice. Ryby dostały się do wód otwartych w wyniku wypuszczenia z hodowli akwarystycznych. Człowiek jest jedynym wektorem rozprzestrzeniania się tego gatunku w Polsce. Pirapitinga nie rozmnaża się w naszym kraju i nie może przeżyć w wodach o naturalnej termice, ze względu na to, że jest rybą ciepłolubną o niewielkiej tolerancji na niską temperaturę wody. Najprawdopodobniej złowione osobniki przebywały w pobliżu miejsc uwolnienia.


addInfoSpecies:
Gatunek rozprzestrzeniony w Wiśle od okolic Kazimierza Dolnego do ujścia. Bardzo licznie występuje w niektórych miejscach w Zbiorniku Włocławskim, gdzie jego liczebność w strefie przybrzeżnej na odcinku 200 m może być bardzo duża. Obecny także w ujściowych odcinkach rzek: Bałda i Pasłęka uchodzących do Zalewu Wiślanego. W Bugu dotychczas stwierdzona jedynie koło Terespola (pojedynczy osobnik). Wnika również do niektórych dopływów Wisły, np. Bzury, Pilicy.


addInfoSpecies:
Pod względem stopnia rozprzestrzeniania gatunek zakwalifikowano jako szeroko rozprzestrzeniony. Wynika to z zasiedlania przez szczeżuję chińską licznych stanowisk na dużym obszarze Polski. Najwięcej stanowisk zlokalizowanych jest w regionach o największych średnich rocznych temperaturach powietrza. Szczeżuja chińska została stwierdzona w 32 stawach rybnych (47%), w których liczebność tego małża waha się od 1-350 osobników. Stanowiska występowania S. woodiana odnotowano także w 5 jeziorach o zaburzonej termice (7,3%, maksymalne zagęszczenie 10 os./m2), 10 kanałach (14,7%, zagęszczenie 2-50 os./m2) oraz w 4 rzekach na 13 stanowiskach (19,1%, pojedyncze osobniki). Pozostałe stanowiska (m. in. zbiorniki śródleśne, starorzecza, zbiorniki przydomowe, rowy) stanowią 11,7% siedlisk zajmowanych przez gatunek, w których stwierdzono pojedyncze okazy lub puste muszle. Tempo wzrostu populacji tego gatunku jest wysokie, gdyż w ciągu ostatnich 20 lat liczba zajętych dotychczas stanowisk lub/i powierzchni zwartego zasięgu populacji lub/i stwierdzeń osobników zwiększyła co najmniej o 1/3.


addInfoSpecies:
Gatunek notowany w Polsce od początku XIX w., głównie na Śląsku i na Pomorzu. Kolcolist zachodni najczęściej spotykany jest na siedliskach antropogenicznych, na Pomorzu notowany był poza uprawą na siedliskach półnaturalnych (w murawach napiaskowych) jak i naturalnych (bór bażynowy); z terenów parków narodowych (Słowińskiego i Wielkopolskiego). Nie jest jasne jakie jest jego pochodzenie na tych stanowiskach, czy został tam wprowadzony celowo czy rozprzestrzenił się spontanicznie z miejsc uprawy. Gatunek jest obserwowany od lat na tych samych stanowiskach (np. w okolicach Marianowa na Pomorzu Zachodnim). Znanych jest kilkadziesiąt stanowisk tego gatunku. Nie rozprzestrzenia się w Polsce.


addInfoSpecies:
Spreads also - electricity power lines, gas piplines, roads, railways, firebreaks 
http://karte.vaad.gov.lv/, https://gd.eppo.int/taxon/HERSO/distribution/LV, https://gd.eppo.int/taxon/HERSO/documents

addInfoMeasures:
The national list of invasive species set in national legislation includes one species, Heracleum Sosnowskyi, which is listed in the regulation and thus information about it included in part A of the report. In 2015 and 2016, the project “DEVELOPMENT OF AN INVASIVE ALIEN SPECIES MONITORING PROGRAMME” was carried out in Latvia, and as part of which a list of potentially invasive plant, invertebrate and fish species was established in Latvia. Additionally, the project also analyzed alien species of the Baltic Sea and consequently some of these species were also listed between potentially invasive alien species. According to the evaluation conducted by scientists 15 plant, 1 insect, 2 snails, 2 crayfish, 1 fish, 2 endoparasite, 2 mammals and 6 species of marine organisms have been identified as potentially invasive.


addInfoMeasures:
- One action carried out in the Can Marquès pond int he Natural Park Montnegre i el Corredor by the Barcelona Provincial Council. 
- In Extremadura, in warning network to develop a distribution map and annual fish monitoring. 
- In Aragón, fishing is not allowed in the localities that were not inhabited in 2007.


addInfoMeasures:
- Control actions in different localities in Catalonia: Natural Par dels Ports, Estany d’Ivars, Delta del Ebre, parks of Barcelona Provincial Council (7.600 € without taking into account the own staff costs).
- In Aragón, fishing is not allowed in the localities that were not inhabited in 2007.


addInfoMeasures:
- In Extremadura, in warning network to develop a distribution map and annual fish monitoring. 
- In Aragón, fishing is not allowed in the localities that were not inhabited in 2007.


addInfoSpecies:
Species is naturalised with stable populations. Common in the lowland rivers.


addInfoSpecies:
Species is naturalised with stable populations. Common in the lowland rivers. It has negative impact on native limnophilous fish species (e.g. Leucaspius delineatus).


addInfoSpecies:
Species is naturalised with stable populations. Common in the lowland rivers (mainly Danube and its tributaries). Less numerous Neogobius species. The invasion of Neogobius species in the Danube corresponded to a decrease in the number of some native benthic rheophilic species.


addInfoSpecies:
Species is naturalised with stable populations. Common in the lowland rivers (mainly Danube and its bigger tributaries). The invasion of Neogobius species in the Danube corresponded to a decrease in the number of some native benthic rheophilic species.


addInfoSpecies:
Species is naturalised with stable populations. Common in the lowland rivers (mainly Danube and its tributaries). The invasion of Neogobius species in the Danube corresponded to a decrease in the number of some native benthic rheophilic species.


addInfoSpecies:
Species is naturalised with stable populations. Common in the lowland rivers (mainly Danube and its tributaries). The most numerous Neogobius species. The invasion of Neogobius species in the Danube corresponded to a decrease in the number of some native benthic rheophilic species.


addInfoSpecies:
Possession of the species was prohibited under Act no. 15/2005 Coll. on CITES

addInfoMeasures:
Management measures are defined in annex 2 of Decree No. 24/2003 Coll. as follow: taking in the wild. Found specimen must be transported to National ZOO Bojnice.


addInfoMeasures:
Management measures are defined in annex 2 of Decree No. 24/2003 Coll. as follow: taking in the wild or hunting. Management measures must follow the Act No. 274/2009 Coll. on Hunting.


addInfoMeasures:
Management measures are defined in annex 2a of Decree No. 24/2003 Coll. as as follow: mechanical (small-scale occurrence), chemical (widely spread) and combined (widely spread).


addInfoMeasures:
Management measures are defined in annex 2a of Decree No. 24/2003 Coll. as as follow: chemical (stem injections).


addInfoMeasures:
Management measures are defined in annex 2a of Decree No. 24/2003 Coll. as as follow: chemical (stem injections) and combined.


addInfoSpecies:
Includes species: Fallopia japonica (Houtt.) Ronse Decr., Fallopia x bohemica (Chrtek et Chrtková) J. P. Bailey, Fallopia sachalinensis (F. Schmidt) Ronse Decr.


addInfoMeasures:
- Working group in Catalonia to avoid this and other emerging diseases in amphibians. (http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/llista-despecies-catalogades/fongs/quitridi/). 
- Important species for early warning communication species in Catalonia: 
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/xarxa-dalerta/


addInfoSpecies:
Occasional detection of a filament in Palamós i Torroella (Girona) in 2010 but no more specimens have been detected later.

addInfoMeasures:
-  Monitored by the Catalan Water Agency and the Blanes Centre for Advanced Studies (CEAB) (Higher Council of Scientific Investigations (CSIC)).


addInfoSpecies:
Species detected in the 20s in Catalonia. Mainly distributed by the coast of Girona.

addInfoMeasures:
No control actions have been carried out in Catalonia between 2015 and 2018. Monitored by the Catalan Water Agency and the Blanes Centre for Advanced Studies (CEAB) (Higher Council of Scientific Investigations (CSIC))


addInfoMeasures:
- Except Canary Islands (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras")


addInfoSpecies:
In Catalonia, it was detected in 2008 in the Garraf coasts (Vilanova i Sitges). The current distribution area is between Rosas and Hospitalet del Infant.

addInfoMeasures:
- Except Canary Islands (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras")
- Important species for early warning communication species in Catalonia: 
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/xarxa-dalerta/
Monitored by the Catalan Water Agency and the Blanes Centre for Advanced Studies (CEAB) (Higher Council of Scientific Investigations (CSIC))


addInfoMeasures:
- Important species for early warning communication species in Catalonia: 
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/xarxa-dalerta/


addInfoSpecies:
In Catalonia, detection in the 70s. Occasional detection along the coastline.

addInfoMeasures:
Monitored by the Catalan Water Agency and the Blanes Centre for Advanced Studies (CEAB) (Higher Council of Scientific Investigations (CSIC)) in the Catalan coast.


addInfoMeasures:
Monitored by the Catalan Water Agency and the Ebro Hydrographic Confederation.


addInfoMeasures:
- Except Canary and Balearic Islands (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras")
- Control action by the Consorci de les Gavarres and Natural Park Cap de Creus (Girona) and parks managed by the Barcelona Provincial Council (16.000 €).
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/llista-despecies-catalogades/flora/mimosa/
A specific control protocol and identification guide have been drawn up.
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/actuacions/gestio_flora_invasora/mimosa/
http://mediambient.gencat.cat/web/.content/home/ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_medinatural/gestio_flora_invasora/mimosa/Protocol_Acacia.pdf
http://mediambient.gencat.cat/web/.content/home/ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_medinatural/llista_sp_catalogades/flora/doc/ESTUDIO-MIMOSAS.PDF
- In Extremadura, informative visits to garden centers, inspections and request to removal.


addInfoMeasures:
- Only Canary Islands (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras")
- Eradication measures in small localities by the Government of the Valencian Community (24,6 working days).
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia" developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407).


addInfoMeasures:
- Actions developed in the Natural Park Cap de Creus and in the municipalities of Calonge and St. Antoni (Girona).
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/llista-despecies-catalogades/flora/atzavara/
A protocol led by the Girona Provincial Council is available:
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/actuacions/gestio_flora_invasora/atzavara-figuerassa/
http://www.ddgi.cat/web/document/3197
- Eradication and local control measures in environmentally sensitive areas by the Government of the Valencian Community (121 working days)
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407)
- In Extremadura, in warning network to develop a distribution map. 
- In Aragón, the results of the eradication by mechanical methods (seedling removal, flower stalks cutting before propagation) and biocides treatment have not been successful.


addInfoMeasures:
- Control actions in Catalonia (35.000 €).
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/llista-despecies-catalogades/flora/aliant/
A control protocol has been drawn up by the Girona Provincial Council. 
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/actuacions/gestio_flora_invasora/ailant/
http://www.ddgi.cat/web/document/3193
- Local eradication measures in environmentally sensitive areas by the Government of the Valencian Community (566 working days)
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407)
- In Extremadura, informative visits to garden centers, inspections and request to removal.


commonNameNational:
Lagunilla, hierba del lagarto, huiro verde


addInfoMeasures:
- In Extremadura, in warning network to develop a distribution map.


addInfoMeasures:
- Control actions have been carried out in Barcelona province by the association DEPANA .
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407)


addInfoMeasures:
- Only Canary Islands (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras").
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407)


addInfoMeasures:
- Control measures are applied in the Valencian Community taking advantage of the accidental presence of the curculionid Stenopelmus rufinasus which parasites the species.
- In Extremadura, in warning network to develop a distribution map. Informative visits to pet shops and inspections.


commonNameNational:
Bácaris, chilca, chilca de hoja de orzaga, carqueja


addInfoSpecies:
A control protocol has been drawn up by the Girona Provincial Council. 
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/actuacions/gestio_flora_invasora/budleia/
http://www.ddgi.cat/web/document/3195
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407)

commonNameNational:
Budleya, baileya, arbusto de las mariposas


addInfoMeasures:
- Except Canary Islands (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras")
- Control actions for Carpobrotus spp in Delta del Ebro and Salou (Tarragona) and Cap de Creus (Girona) (11.000 €)
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/llista-despecies-catalogades/flora/balsam-ungla-de-gat/
A control protocol has been drawn up by the Girona Provincial Council. 
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/actuacions/gestio_flora_invasora/ungla-de-gat/
- Eradication measures for Carpobrotus edulis and C. acinaciformis by the Valencian community Governmnet (1.684 working days) 
http://www.ddgi.cat/web/document/3199
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407)

commonNameNational:
Hierba del cuchillo, uña de gato, uña de león


addInfoSpecies:
- Control actions for Carpobrotus spp in Delta del Ebro and Salou (Tarragona) and Cap de Creus (Girona) (11.000 €)
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/llista-despecies-catalogades/flora/balsam-ungla-de-gat/
A control protocol has been drawn up by the Girona Provincial Council. 
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/actuacions/gestio_flora_invasora/ungla-de-gat/
http://www.ddgi.cat/web/document/3199
- Eradication measures for Carpobrotus edulis and C. acinaciformis by the Valencian community Governmnet (1.684 working days)
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407)

addInfoMeasures:
- Control actions for Carpobrotus spp in Delta del Ebro and Salou (Tarragona) and Cap de Creus (Girona) (11.000 €)
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/llista-despecies-catalogades/flora/balsam-ungla-de-gat/
Control protocol drawns up by the Girona Provincial Council. 
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/actuacions/gestio_flora_invasora/ungla-de-gat/
http://www.ddgi.cat/web/document/3199
Control actions for Carpobrotus spp in Delta del Ebro and Salou (Tarragona) and Cap de Creus (Girona) (11.000 €)
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/llista-despecies-catalogades/flora/balsam-ungla-de-gat/
A control protocol has been drawn up by the Girona Provincial Council. 
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/actuacions/gestio_flora_invasora/ungla-de-gat/
Eradication measures for Carpobrotus edulis and C. acinaciformis by the Valencian community Governmnet (1.684 working days)
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407)


addInfoMeasures:
- Only Canary Islands (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras")
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407)


addInfoMeasures:
- Except Canary Islands (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras")
- Control actions developed in l'Alt i Baix Empodrà, les Gavarres area, de la Tordera river basin, Delta del Llobregat and Natural Park dels Ports (Tarragona) (18700 €)
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/llista-despecies-catalogades/flora/herba-de-la-pampa/
A protocol led by the Girona Provincial Council is available:
http://www.ddgi.cat/web/document/3188
- Local eradication measures in environmentally sensitive areas by the Government of the Valencian Community (113 working days, 13447 €).
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407)
- In Extremadura, in warning network to develop a distribution map.


addInfoMeasures:
- Only Balearic Islands (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras")
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407)


addInfoMeasures:
- Only Canary and Balearic Islands (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras")
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407)


addInfoMeasures:
- Only Canary Islands (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras")
- Local eradication measures in environmentally sensitive areas of the Valencian Community (73 working days, 8.687 €).
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407)


addInfoMeasures:
- Ludwigia grandiflora and Ludwigia peploides are included in the list of Invasive Alien Species of Union concern (the Union list) "Regulation (EU) No 1143/2014 of the European Parliament and of the Council of 22 October 2014 on the prevention and management of the introduction and spread of invasive alien species". All the measures previously mentioned applied to these two species. The derogations foreseen within the permit system under Article 8 don't apply to the other species of the genus. They aren't addressed in the action plans pursuant to Article 13 nor covered by the surveillance system pursuant to Article 14. They don't need restoration measures either.


addInfoMeasures:
- Eradication control trial (solarization) (LIFE10 NAT/ES/582 INVASEP project) (Extremadura)


addInfoMeasures:
- Local eradication measures in environmentally sensitive areas of the Valencian Community (1 working day).
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407)
- In Extremadura, in warning network to develop a distribution map.


addInfoMeasures:
- Local eradication measures in environmentally sensitive areas of the Valencian Community (156 working days, 18.564 €).
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407). - In Extremadura, in warning network to develop a distribution map.


addInfoMeasures:
- Except Canary Islands (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras")
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407). 
- In Extremadura, informative visits to garden centers, inspections and request to removal. In warning network to develop a distribution map.


addInfoMeasures:
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407). 
- In Extremadura, informative visits to garden centers, inspections.


addInfoMeasures:
- Only Canary and Balearic Islands (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras")


addInfoMeasures:
- Only Balearic Islands (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras")
- Eradication measures in environmentally sensitive areas of the Valencian Community (2,3 working days, 273 €).
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407).


addInfoMeasures:
- Only Canary Islands (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras")
- Control actions in environmentally sensitive areas of the Valencian Community (15 working days, 1.785 €).
- In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407).


addInfoSpecies:
-  In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407).


addInfoMeasures:
-  In the Region of Murcia, it's included in the app for mobile called "Exotics Murcia"developed through the Life Ripisilvanatura Project (LIFE13 BIO / ES / 1407).


addInfoSpecies:
Classified as quarantine pest in Catalonia, although it's not present yet.
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/llista-despecies-catalogades/invertebrats-no-artropodes/nematode-de-la-fusta-del-pi/
http://agricultura.gencat.cat/ca/detalls/Article/Nematode-fusta-pi


addInfoMeasures:
- Control action in Banyoles lake. Monitoring by the Ebro Hydrographic Confederation and Catalan Water Agency. 
- Monitoring control to assess the impact on freshwater mussels in the Valencian Community. One action has been carried out in a ditch in the Natural Park of L’Albufera colonized by this species (3 million individuals/15,5 m3 of sediment) (2.696 €). After a few months, the population has colonized again the area and this fact brought to light the inadequacy of the mechanical methods).
Monitoring control to assess the impact on freshwater mussels has been carried out by the Government of the Valencian Community. One action in a ditch in the Natural Park of L’Albufera colonized by this species (3 million individuals/15,5 m3 of sediment) (2.696 €). After a few months, the population has colonized again the area and this fact brought to light the inadequacy of the mechanical methods to control invasive alien freshwater mussels. 
- The Government of Extremadura has collaborated in the project LIFE10 NAT/ES/582 INVASEP "Trial and application of several methods for the elimination of the populations of the Asian clam in the Lácara stream".
- In Aragón, fishing is not allowed in the localities that were not inhabited in 2007.


addInfoSpecies:
The only citation in the environment in Catalonia was in 2011 sealing an irrigation pipe (Mora la Nova, Tarragona).


addInfoMeasures:
- Specific protocol in Catalonia. Monitoring of the evolution of the distribution of the species by the Ebro Hydrographic Confederation and the Catalan Water Agency. Control mainly by the Catalan Water Agency.
- Monitoring control to assess the impact on freshwater mussels and the spread of the species by the Government of the Valencian Community. 
- In Aragón, fishing is not allowed in the localities that were not inhabited in 2007.
- In Navarra, disinfection of irrigation systems and navigation protocols in reservoirs.


addInfoMeasures:
- Control actions by the Government of Catalonia (5,4 million €). Activity report for Pomacea maculata: http://mediambient.gencat.cat/web/.content/home/ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_medinatural/gestio_fauna_invasora/Memoria-cargol-poma.pdf


addInfoSpecies:
Present in the river Fluvià mouth (Sant Pere Pescador). It displaces to the native freshwater mussels


addInfoSpecies:
- Oviposition trapping for study by the University of Extremadura.

addInfoMeasures:
- Oviposition trapping for study by the University of Extremadura.


addInfoMeasures:
- In Aragón, fishing is not allowed in the localities that were not inhabited in 2007.


commonNameNational:
Milpiés portugués, milpiés cardador, milpiés invasor


addInfoMeasures:
- Vespa velutina is included in the list of Invasive Alien Species of Union concern (the Union list) "Regulation (EU) No 1143/2014 of the European Parliament and of the Council of 22 October 2014 on the prevention and management of the introduction and spread of invasive alien species". All the measures previously mentioned applied to this species. The derogations foreseen within the permit system under Article 8 don't apply to the other species of the genus. They aren't addressed in the action plans pursuant to Article 13 nor covered by the surveillance system pursuant to Article 14. They don't need restoration measures either.


addInfoSpecies:
Carcinus maenas is native in Europe. Currently, its presence in Canary Island is doubtful.


commonNameNational:
Cangrejo señal, cangrejo de California, cangrejo del Pacífico


commonNameNational:
Cangrejo rojo, cangrejo americano, cangrejo de las marismas


addInfoMeasures:
No detected in the wildlife. Removal of toys (for breeding triops) from aquaria and pet shops.


addInfoMeasures:
- In Extremadura, in warning network to develop a distribution map and annual fish monitoring.


addInfoMeasures:
- Control actions in the Natural Parks Delta del Ebro, Montsant and Montnegre i Corredor carried out with the natural parks resources.  
- In Extremadura, in warning network to develop a distribution map and annual fish monitoring.  
- In Aragón, fishing is not allowed in the localities that were not inhabited in 2007.


addInfoMeasures:
- In order to reduce the fishing pressure on populations of Salmo trutta, the autonomous communities may allow, with previous administrative authorization, the release of rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) exclusively in the water bodies where these releases were authorized before the effective date of the law "Ley 42/2007, de 13 de diciembre, del Patrimonio Natural y de la Biodiversidad". The release of rainbow trout can only be done with specimens bred in captivity, from monosex cultures and subjected to sterility treatment.
- In Aragón, fishing is not allowed in the localities that were not inhabited in 2007.


addInfoMeasures:
- Occasionally, removals in the National Park of Ordesa (Aragón) have been carried out.


addInfoSpecies:
A population of this species appeared in a pond in Barcelona (2007) and the pond was drained to eradicate the specimens. Four research centers in Catalonia are authorized to shelter specimens of X. laevis for research.


addInfoMeasures:
- Individuals of this species have been observed in several localities of Catalonia.
Important species for early warning communication species in Catalonia: 
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/xarxa-dalerta/


addInfoSpecies:
Some species within the family are natives of the Iberian Peninsula.

addInfoMeasures:
- Only Canary Islands, Formentera and Ibiza (the two last ones are Balearic Islands) (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras")


addInfoMeasures:
- Only Balearic Islands (Spanish Catalogue of Invasive Alien Species, "Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, por el que se regula el Catálogo español de especies exóticas invasoras")


commonNameNational:
Galápago americano o de Florida, tortuga pintada


addInfoSpecies:
In Catalonia, occasionally detected specimen in the wild coming from captivity released with hunting purposes.


addInfoMeasures:
- In Extremadura, in warning network to develop a distribution map. Informative visits to pet shops and inspections.


addInfoMeasures:
- Related to Euplectes afer in Extremadura, in warning network to develop a distribution map. Informative visits to pet shops and inspections.


addInfoSpecies:
- The information for Extremadura has been provided by the hunting reserves. Removal of 9 specimens by hunting.


addInfoSpecies:
- From 2009 to now any specimen has been detected in the wildlife. A study to identify hybridization has been carried out but any hybrid has been detected.


addInfoMeasures:
- In the Valencian Community, 352 specimens have been removed from 2015 to now (460 working days)


addInfoMeasures:
- Included in the list of Invasive Alien Species of Union concern (the Union list) "Regulation (EU) No 1143/2014 of the European Parliament and of the Council of 22 October 2014 on the prevention and management of the introduction and spread of invasive alien species" (as of 2 February 2019)


addInfoMeasures:
- Callosciurus erythraeus, Sciurus carolinensis, Sciurus niger and Tamias sibiricus are included in the list of Invasive Alien Species of Union concern (the Union list) "Regulation (EU) No 1143/2014 of the European Parliament and of the Council of 22 October 2014 on the prevention and management of the introduction and spread of invasive alien species". All the measures previously mentioned applied to these four species. The derogations foreseen within the permit system under Article 8 don't apply to the other species of the genus. They aren't addressed in the action plans pursuant to Article 13 nor covered by the surveillance system pursuant to Article 14. They don't need restoration measures either.
- Important species for early warning communication species in Catalonia: 
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/xarxa-dalerta/


addInfoMeasures:
Nasua nasua is included in the list of Invasive Alien Species of Union concern (the Union list) "Regulation (EU) No 1143/2014 of the European Parliament and of the Council of 22 October 2014 on the prevention and management of the introduction and spread of invasive alien species". All the measures previously mentioned applied to this species. The derogations foreseen within the permit system under Article 8 don't apply to the other species of the genus. They aren't addressed in the action plans pursuant to Article 13 nor covered by the surveillance system pursuant to Article 14. They don't need restoration measures either.
- Important species for early warning communication species in Catalonia: 
http://mediambient.gencat.cat/ca/05_ambits_dactuacio/patrimoni_natural/especies_exotiques_invasores/xarxa-dalerta/


addInfoSpecies:
the regulation includes the natural form of the rabbit, not the domestic breeds. Restrictions on keeping/sale/breeding/use focus only on natural form. Ban on release to nature includes also domestic breeds.


addInfoSpecies:
Aponogeton distachyos has only been recorded at one site in a large garden pond.


addInfoSpecies:
Thought to be limited in Ireland due to winter frost. The weevil Stenopelmus rufinasus, used as a biological control agent in South Africa (McConnachie et al., 2003), is present in Counties Cork & Fermanagh, and may control populations of Azolla filiculoides in these areas. Disappearance of A. filiculoides form some sites is attributed to the presence of the weevil or to previous harsh weather winters.


addInfoSpecies:
Capreolus capreolus were recorded in two adjacent hectads in the 2011 to 2013 date range but there have been no subsequent sighting reports.


addInfoSpecies:
Established - Localised. The species has a relatively restricted and localised distribution along the east, and south coastline; often abundant on coastal cliffs, rocks and sand, where it competes with native vegetation. The National Botanic Gardens, Dublin have conducted a “Control of the invasive exotic Hottentot Fig (Carpobrotus edulis) in the Republic of Ireland” project. The project aimed to survey, locate and eradicate Hottentot fig from all recorded sites in the Republic of Ireland, using methods previously employed by this State body in the successful eradication of the plant at Howth Head, Dublin and the Murroughs, Co. Wicklow in 2010 (Smyth and Jebb, 2011). The project was largely successful (http://www.botanicgardens.ie/herb/research/carpedul.htm) but some unknown populations and some populations on privately owned land were not treated and present a problem for future re-invasion of previously cleared sites.


addInfoSpecies:
It is unclear if spread is human assisted (intentional or unintentional) or just natural spread.


addInfoSpecies:
Carp require water temperatures above 20°C for spawning that are only thought to be realised on a regular basis in a small number of lakes "in the south of the country and in one lake in the midlands" (King et al., 2011). As such populations in Ireland are maintained with stocked populations (King et al., 2011).


addInfoSpecies:
All Elodea species are listed in the IAS of Member State concern. Both Elodea nuttallii and Elodea canadensis are widespread and abundant in Ireland.


addInfoSpecies:
Introduced to Ireland for most likely as a source of food and for their skins by the Normans in the 12th Century but Erinaceus europaeus is now considered naturalised in Ireland. Legislative restrictions for its listing in domestic legislation pertain to the geographic region of Ireland's offshore islands only.


addInfoSpecies:
Fallopia japonica is one of the most widespread and locally abundant invasive plant in Ireland.  Fallopia japonica hybridises with Fallopia sachalinensis to produce the highly invasive hybrid Fallopia x bohemica.


addInfoSpecies:
Fallopia sachalinensis hybridises with Fallopia japonica to produce the highly invasive hybrid Fallopia x bohemica. Fallopia x bohemica is listed under the Third Schedule Part 3: Vector materials.


addInfoSpecies:
Currently Harmonia axyridis has one core widespread and abundant population in and near Cork City in the South of Ireland. It is sparsely recorded elsewhere in Ireland. It is likely to be under recorded and reported.


addInfoSpecies:
The pathway of introduction into Ireland is unknown.


addInfoSpecies:
This is an endemic species to Ireland but its inclusion as a Third Schedule listed species under domestic legislation (S.I. No. 477/2011 - European Communities (Birds and Natural Habitats) Regulations 2011) is related to restrictions with a geographical application to Ireland's offshore islands only.


addInfoSpecies:
Legislative restrictions for Rattus rattus listing in domestic legislation pertain to the geographic region of Ireland's offshore islands only.


addInfoSpecies:
Introduced to Ireland for most likely as a source of meat in the Early Neolithic period about 6,000 years ago. It is now considered naturalised in Ireland but legislative restrictions for its listing in domestic legislation pertain to the geographic region of Ireland's offshore islands only.


addInfoSpecies:
Only Ludwigia grandiflora is known to be present in Ireland but this is reported separately under Section A. No other Ludwigia species have been recorded in Ireland.


addInfoSpecies:
Gatunek trafił do Polski jako przedmiot celowego transportu i handlu roślinami egzotycznymi, w celu uprawy w ogrodach botanicznych, arboretach i ogrodach prywatnych. W Polsce pierwsze wzmianki o „dzikich” stanowiskach (poza uprawą) rdestowca ostrokończystego pochodzą z drugiej połowy XIX wieku z terenu Wielkopolski (Gniezno), Dolnego Śląska (Wrocław) i Pobrzeża Bałtyku, a następnie z terenu Górnego Śląska. W kolejnych okresach liczba znanych stanowisk wzrosła od 3 (przed 1900 r.) przez 63 (do 1950 r.) do ponad 3 000 w roku 2000. Należy sądzić, że już w wcześniej gatunek występował częściej niż wskazują na to dane, szczególnie w większych miastach, w zachodniej i środkowej części kraju. Okres intensywnego wzrostu liczby stanowisk przypada na drugą połowę XX wieku i nadal postępuje. 
Rdestowiec ostrokończysty występuje na licznych stanowiskach, na terenie całego kraju, tworząc często zwarte jednogatunkowe płaty zajmujące duże powierzchnie. Spośród rdestowców występujących w kraju, jest najszerzej rozprzestrzenionym gatunkiem w Polsce. Dane te prawdopodobnie są nieścisłe, ponieważ mogą zawierać, przynajmniej w części, omyłkowe notowania dla mieszańca rdestowca pośredniego. Obecnie największe zagęszczenie stanowisk gatunku znajduje się w południowej i południowo-zachodniej części kraju. Rdestowiec ostrokończysty często współwystępuje z pozostałymi gatunkami rdestowców: r. sachalińskim i r. pośrednim.


addInfoSpecies:
Rdestowiec sachaliński trafił do Polski jako przedmiot celowego transportu i handlu roślinami egzotycznymi, w celu uprawy w ogrodach botanicznych, arboretach i ogrodach prywatnych. W Polsce rdestowiec sachaliński był odnotowany po raz pierwszy na początku XX w., w zachodniej oraz północnej części kraju. Obecnie gatunek występuje na licznych, choć rozproszonych stanowiskach na obszarze całego kraju, tworząc często jednogatunkowe płaty zajmujące rozległe powierzchnie. Największa koncentracja stanowisk gatunku znajduje się w południowo-zachodniej i północnej części kraju. Rdestowiec sachaliński występuje także w wielu miejscach dawnej i aktualnej uprawy m.in. w zabytkowych parkach dworskich, ogrodach miejskich i przydomowych, na cmentarzach.


addInfoSpecies:
Historia wprowadzenia gatunku do Polski nie jest w pełni udokumentowana. Prawdopodobnie początkowo gatunek mógł być wprowadzany celowo jako roślina ozdobna (pod nazwą rdestowca ostrokończystego, od którego nie był wówczas odróżniany), przede wszystkim w drodze pomnażania wegetatywnego, a następnie jako uciekinier z upraw rozprzestrzenił się spontanicznie bez udziału człowieka. Występowanie rdestowca pośredniego zostało potwierdzone w końcu lat 90. XX wieku, z kilku miast na południu kraju m.in. Katowic, Wrocławia, Zabrza, Sosnowca i Mikołowa. Następnie podany został z innych rejonów kraju. Rekonstrukcja historii rdestowca pośredniego w Europie wskazuje jednak na to, że był obecny w Polsce dużo wcześniej. Występowanie rdestowca pośredniego w Polsce jest najsłabiej poznane, na co wskazuje relatywnie niewielka liczba odnotowanych stanowisk.  Obecnie jest on rozpowszechniony na terenie całego kraju lecz na rozproszonych i stosunkowo nielicznych stanowiskach, szczególnie na Śląsku i w okolicach Warszawy, gdzie tworzy często zwarte jednogatunkowe płaty zajmujące duże powierzchnie. Przyjmuje się, że rozmieszczenie gatunku jest mocno niedoszacowane, a liczba stanowisk zaniżona, ze względu na częste trudności w odróżnieniu mieszańca od gatunków rodzicielskich, zwłaszcza r. ostrokończystego. Rdestowiec pośredni często współwystępuje z pozostałymi gatunkami, szczególnie z r. ostrokończystym.


addInfoSpecies:
Bożodrzew gruczołowaty występuje w Polsce od początku XIX wieku, jednak przez około 130 lat znany był tylko z miejsc uprawy, będąc drzewem ozdobnym, a nawet strojnym. W XX wieku gatunek ten był sadzony coraz częściej nie tylko w ogrodach botanicznych i dendrologicznych, ale także na zieleńcach.
Jest wysoce prawdopodobne, że pierwsze populacje spontaniczne mogły pojawić się na początku lat trzydziestych XX wieku na terenie Wrocławia, a ich źródłem mogły być stanowiska tego gatunku skupione w Berlinie, gdzie bożodrzew gruczołowaty występuje od 1797 roku. Oprócz bliskiego położenia obu tych miast i różnorodnych kontaktów, wskazują na to także dwie inne okoliczności: (1) współczesny bardzo wysoki stopień rozpowszechnienia gatunku we Wrocławiu, oraz (2) sprzyjające temu gatunkowi warunki klimatyczne, w tym warunki termiczne, opady i długość sezonu wegetacyjnego. W kolejnych dekadach drzewo to rozpowszechniało się w innych miastach i miasteczkach, stopniowo przesuwając zasięg wtórny gatunku na wschód, w kierunku doliny Wisły. 
Wydaje się, że na mechanizm inwazji tego gatunku składały się trzy czynniki: po pierwsze, wprowadzanie coraz liczniejszych drzew do uprawy w różnych punktach miast, po drugie, zmiany klimatyczne w obrębie dużych miast, których efektem było wyodrębnianie „miejskich wysp ciepła”, po trzecie, zmiany makroklimatyczne przejawiające się między innymi we wzroście temperatury powietrza oraz wydłużeniu sezonu wegetacyjnego. W ten sposób bożodrzew gruczołowaty rozprzestrzenił się na m.in. w Szczecinie, Poznaniu, Krakowie i Warszawie. Na terenie aglomeracji śląskiej dodatkowym czynnikiem sprzyjającym dyspersji jest gęsta sieć korytarzy migracji, którymi są w szczególności linie kolejowe. Obserwacje przede wszystkim z okolic Wrocławia wskazują, że bożodrzew gruczołowaty przekroczył już nie tylko granice miasta, ale także granicę między siedliskami antropogenicznymi, które do niedawna niemal wyłącznie zajmował, a siedliskami o charakterze naturalnym. Pojawienie się tego drzewa w dolinach rzek w okolicy tego miasta otwiera zupełnie nowy etap w inwazji tego gatunku na terenie Polski, szczególnie niebezpieczny dla rodzimych zasobów różnorodności biologicznej.
Bożodrzew gruczołowaty stwierdzony został w Polsce na około 100 stanowiskach, przy czym nie zawsze jest pewność, że są to osobniki bądź populacje spontaniczne. Nie można więc wykluczyć, że z tego powodu liczba stanowisk jest zawyżona. Z drugiej strony trzeba zaznaczyć, że rozmieszczenie tego gatunku nie było dotąd przedmiotem szczegółowych badań, więc liczba stanowisk może być większa niż zostało to udokumentowane. Większość stanowisk A. altissima rozmieszczona jest na zachód od Wisły, tylko nieliczne przekraczają tę granicę. Najczęściej bożodrzew gruczołowaty występuje w Wielkopolsce wraz z Ziemią Lubuską, na Dolnym Śląsku (w rejonie Wrocławia), na Górnym Śląsku i w okolicach Krakowa. Są to rejony, w których ze względu na bardziej sprzyjające warunki klimatyczne, jeszcze do niedawna drzewa tego gatunku były sadzone w celach ozdobnych. Stanowiska z pewnością spontaniczne z reguły są zlokalizowane w pobliżu miejsc uprawy. Liczebność populacji na stanowisku jest bardzo zróżnicowana, od pojedynczych osobników w początkowych fazach rozwoju do populacji wieloletnich, składających się z kilkudziesięciu, a nawet kilkuset osobników.


addInfoSpecies:
Gatunek jest szeroko rozprzestrzeniony w Polsce, głównie środkowej, południowej i wschodniej. Zdecydowanie najliczniej spotykany jest na Polesiu Lubelskim i na Wyżynie Lubelskiej: w jeziorach Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego, w Kanale Wieprz-Krzna.
Pierwotną przyczyną introdukcji sumika karłowatego było wykorzystanie go w rybactwie i wędkarstwie. W 1885 r. na teren dzisiejszej Polski zostało sprowadzonych 50 osobników sumika do stawów w okolicach Barnówka k. Dębna (obecnie woj. zachodniopomorskie). Już po pięciu latach gatunek ten osiągnął liczebność ponad 2,5 tys. osobników. Kolejne introdukcje należy uważać za działanie świadome, wpisujące się w ówczesną modę sprowadzania ryb egzotycznych. W wyniku ucieczek ze stawów przeniknął również do wód otwartych, skąd gatunek rozprzestrzeniał się samoistnie wykorzystując systemy rzeczne i kanały.  Ekspansja sumika po II wojnie światowej związana też była z masowymi introdukcjami do wód otwartych i stawów prowadzonymi przez organizacje wędkarskie, hodowców ryb karpiowatych i prywatne osoby. Obecnie nie jest to już praktykowane, ale sumik bywa rozprzestrzeniany przypadkowo z materiałem zarybieniowym ryb hodowlanych.


addInfoSpecies:
Gatunek nie tworzy w Polsce stabilnych populacji. Znane są zaledwie trzy stanowiska, na których obserwowano pojedyncze osobniki.


addInfoSpecies:
Biedronka azjatycka jest szeroko rozprzestrzeniona na terytorium Polski.


commonNameNational:
austrália, acácia-da-austrália, acácia-negra-da-austrália, acácia-negra, acácia-austrália


commonNameNational:
espanta-lobos, árvore-do-céu, ailanto, ailanto-da-China, árvore-do-paraíso, pau-do-céu


addInfoMeasures:
Control measures have been implemented locally.


addInfoSpecies:
Paplitęs visoje šalyje, dažnas, upių slėniuose ir aplink urbanizuotas teritorijas gausus, sudaro sąžalynus. Anksčiau buvo auginamas želdynuose, iš kurių išplito. Subrandina labai daug sėklų, kurias platina vėjas, vanduo, įvairi antropogeninė veikla. Kai kuriose saugomose teritorijose įgyvendinto gausos reguliavimo priemonės.


addInfoSpecies:
Rūšis paplitusi visoje Lietuvoje, rytinėje ir vakarinėje dalyje labai dažna ir gausi, kitur retesnė, Vidurio Lietuvoje gana reta. Auga miškuose, pamiškėse, šlaituose, kopose. Dauginasi ir plinta sėklomis, kurias išplatina paukščiai. Nedideliu atstumu plinta šaknų atžalomis ir sudaro įvairaus dydžio sąžalynus.


addInfoSpecies:
Lietuvoje labiausiai paplitusi Nemuno ir Neries upių bei jų intakų pakrantėse, pastaruoju metu plinta į ežerus ir kitus vandens telkinius, aliuvinius miškus, pasitaiko antropogeninėse buveinėse. Dauginasi sėklomis. Vaisiai kibūs, juos platina vanduo, gyvūnai, žmonės. Manoma, kad į naujas teritorijas patenka su turistiniu inventoriumi, atneša paukščiai.


addInfoSpecies:
Rūšis paplitusi beveik visoje Lietuvoje, tik Vidurio Lietuvoje reta ir negausi. Labiausiai išplitusi rytinėje, pietinėje ir vakarinėje šalies dalyse. Auga pušynuose, miškų pakraščiuose, smėlynuose, kopose, sausose pievose. Dauginasi ir plinta sėklomis, kurias daugiausia išplatina žmonės, ypač su miško transportu. Parengti gausos reguliavimo planai, tačiau jie kol kas neįgyvendinti.


addInfoSpecies:
Rūšis Lietuvoje labai dažna, paplitusi visoje teritorijoje, bet gausiausia yra didžiųjų ir vidutinių upių slėniuose. Sudaro tankius sąžalynus, ypač upių krantuose, aliuviniuose miškuose, užliejamosiose pievose. Dauginasi sėklomis, kurias labiausiai išplatina vanduo.


addInfoSpecies:
Rūšis paplitusi visoje šalyje, stovinčio ir tekančio vandens telkiniuose (upėse, upeliuose, tvenkiniuose). Mažuose vandens telkiniuose sudaro labai tankius sąžalynus ir užima beveik visą jo tūrį. Dauginasi tik vegetatyviniu būdu – stiebo dalimis ir žiemojančiaisiais pumpurais (turinais), kuriuos dažniausiai išplatina vanduo, rečiau žmonės su turistiniu ar žūklės inventoriumi.


addInfoSpecies:
Rūšis paplitusi visoje Lietuvoje. Dažniausia ir gausiausia pietinėje ir rytinėje šalies dalyse, kitur mažiau gausi. Auga įvairių tipų buveinėse, daugiausia pievose, apleistuose laukuose, dykvietėse, įsikuria miškuose ir jų kirtavietėse. Dauginasi sėklomis, kurias brandina nuo vasaros vidurio iki žiemos pradžios. Vaisius išplatina vėjas, taip pat plinta su transporto priemonėmis, vandeniu, prilipusios prie žmonių drabužių.


addInfoSpecies:
Lietuvoje rūšis labiausiai paplitusi smėlynų buveinėse Baltijos jūros pakrantėse, žemyniniuose smėlynuose gana reta. Anksčiau buvo dažnai auginama dekoratyviniuose želdynuose. Dauginasi sėklomis, kurias labiausiai platina vėjas, kartais atsitiktinai išplatina žmonės.


addInfoSpecies:
Lietuvoje labai plačiai paplitusi rūšis, aptinkama beveik visuose administraciniuose rajonuose. Retesnis tik Vakarų Lietuvos pietinėje dalyje ir Rytų Lietuvos pietinėje dalyje. Kai kur sudaro didelius plotus užimančius ir labai tankius sąžalynus. Įsikuria pievose, vandens telkinių pakrantėse, apleistuose laukuose, pakelėse, šaltiniuotose vietose ir kt. buveinėse. Dauginasi sėklomis, kurias išplatina vėjas, vanduo, transporto priemonės ir kita žmonių veikla.


addInfoSpecies:
Lietuvoje rūšis paplitusi visoje Lietuvos teritorijoje, bet netolygiai. Dažnesnė ir gausesnė šiaurės rytinėje, rytinėje ir pietinėje Lietuvos dalyse, kitur užregistruotos labiau ar mažiau izoliuotos populiacijos. Sparčiai plinta upių ir upelių slėniais, todėl realus paplitimas gali būti didesnis. Bitinės sprigės taip pat aptinkamos pamiškėse, dykvietėse, šalia sodybų, kapinių, sąvartynų. Jos neretai įsikuria aliuviniuose miškuose. Dauginasi ir plinta sėklomis, kurias dažniausiai išnešioja vanduo, atsitiktinai išplatina žmonės, transporto priemonės.


addInfoSpecies:
Rūšis paplitusi visoje Lietuvoje, dažna arba labai dažna Daugiausia įsikuria miškų buveinėse (ypač gausiai auga lapuočių ir mišriuosiuose miškuose, eglynuose). Tankumas didelis, neretai siekia daugiau kaip 100 individų/m2. Dauginasi sėklomis, kurias išplatina gyvūnai, vanduo ir žmonės. Miškuose labiausiai išplatina miško technika. Veiksmingų kontrolės ir naikinimo priemonių nėra.


addInfoSpecies:
Labai dažna ir gausi rūšis, ypač aukštumų regionuose, kur vyrauja smėlio ir priesmėlio dirvožemiai. Vidurio ir Pietvakarių Lietuvoje paplitusi šiek tiek mažiau ir auga ne taip gausiai. Auga pievose, miškų proskynose, pamiškėse, pakelėse. Sudaro labai tankius sąžalynus. Dauginasi sėklomis, kurios nedideliu atstumu išplinta savaime, o didesniais atstumais plinta su žemės ūkio produkcija, transporto priemonėmis. Keliose saugomose teritorijose buvo parengti ir įgyvendinti populiacijų gausos reguliavimo veiksmų planai.


addInfoSpecies:
Rūšis paplitusi visoje šalies teritorijoje, bet netolygiai. Dažna ir gausi arba labai gausi Pietvakarių ir Vakarų Lietuvoje, kitur apyretė, o šiaurinėje šalies dalyje gana reta. Auga miškuose, miškų pakraščiuose, pakelėse. Dažnai sudaro tankų krūmų, rečiau antrąjį medžių ardą. Dauginasi sėklomis, kurias išplatina vaisius lesantys paukščiai. Parengti gausos reguliavimo veiksmų planai, tačiau iki šiol neįgyvendinti.


addInfoSpecies:
Rūšis paplitusi visoje šalies teritorijoje, bet netolygiai. Dažna ir gausi Vakarų Lietuvoje, gana dažna pietinėje ir rytinėje šalies dalyse, kitur apyretė. Auga miškuose, miškų pakraščiuose, pakelėse, šlaituose. Buvo auginama dekoratyviniuose želdynuose. Dauginasi sėklomis, kurias išplatina vėjas. Parengti gausos reguliavimo veiksmų planai Kuršių nerijos nacionalinio parko teritorijoje, tačiau iki šiol neįgyvendinti.


addInfoSpecies:
Rūšis paplitusi visoje šalies teritorijoje, tačiau gausiausia ir didžiausius plotus užima Baltijos jūros pakrantėse, taip pat rytinėje ir pietinėje šalies dalyse. Sudaro didelius plotus užimančius sąžalynus. Dauginasi sėklomis, kurias išplatina vaisiais mintantys paukščiai ir žinduoliai, taip pat kartais sėklas platina vanduo. Lengvai plinta vegetatyviniu būdu, šakniastiebiai kartais išplatinami pervežant dirvožemį.


addInfoSpecies:
Rūšis paplitusi visoje Lietuvoje, bet dažniausia ir didžiausią tankumą sudaro didžiųjų ir vidutinių upių slėniuose esančiose pievose, rečiau – kitose atvirose buveinėse. Dauginasi sėklomis, kurias išplatina vėjas, vanduo ir žmonės, perveždami žemės ūkio produkciją (daugiausia pašarus ir žolių bei javų sėklas). Kartais plinta su pervežamu dirvožemiu, kuriame pasitaiko augalo šakniastiebių.


addInfoSpecies:
Pastaruoju metu labai sparčiai plintanti rūšis, užregistruoti židiniai šiaurinėje, centrinėje, pietinėje ir rytinėje šalies dalyse, daugiausia aplink miestus. Plinta savaime ir su įvairiais daiktais, daugiausia – augalų sodinukais. Padeda iki 500 kiaušinių, jaunikliai išsirita rudenį ir pavasarį. Gali kryžmintis su vietiniais šliužais.


addInfoSpecies:
Lietuvoje yra keliolika židinių, iš kurių ji sparčiai plinta. Didžiausios populiacijos yra Kuršių mariose, taip pat Žemaitijos, Dzūkijos ir Suvalkijos ežeruose bei kai kuriose upėse. Lietuvoje tankumas labai nevienodas, nuo kelių individų iki 20 000 individų/m2 dugno. Patelė atveda iki 230 jauniklių per metus. Plinta su turizmo ir žvejybos įrankiais.


addInfoSpecies:
Lietuvoje pastebimi pavieniai ar nedidelius pulkus sudarantys paukščiai ne veisimosi laikotarpiu. Duomenų apie dauginimąsi šalyje nėra. Tikėtina, kad stebimi paukščiai į Lietuvą užklysta iš šiaurinių Europos regionų.


addInfoSpecies:
Duomenų apie šios rūšies gyvenimą gamtoje nėra. Anksčiau buvo dažnai auginamas terariumuose. Dauginimosi ir natūralizacijos galimybės šalies klimato sąlygomis netirtos.


addInfoSpecies:
Paplitimas ir populiacijos dydis Lietuvoje nežinomi. Esama informacijos, kad raštuotasis vėžlys buvo pastebėtas Neries upėje, nepatvirtintais duomenimis, stebėtas Druskininkuose ir Kaune. Anksčiau gana dažnai buvo laikomi terariumuose ir tvenkiniuose kaip dekoratyviniai gyvūnai. Duomenų apie šios rūšies veisimąsi Lietuvoje gamtinėmis sąlygomis nėra. Peržiemoja. Yra tikimybė, kad galėtų įsitvirtinti.


addInfoSpecies:
Lietuvoje paplitusi rūšis. Aptinkama Kuršių mariose, Nemune, keliose kitose vidutinio dydžio upėse, rytinės ir pietinės dalies ežeruose bei didžiuosiuose dirbtiniuose vandens telkiniuose. Kai kuriose vandens telkiniuose ežerinių mizidžių labai gausu, iki 130 individų/m2. Per vasarą išsirita iki 3 generacijų. Plinta savaime ir su turistiniu bei žūklės inventoriumi.


addInfoSpecies:
Lietuvoje paplitusi Kuršių marios ir Šventosios žiotyse, yra tikimybė, kad gali išplisti Nemune ir kitose upėse, ežeruose bei vandens saugyklose. Veisiasi nuo pavasario iki rugsėjo, per sezoną gali išsivystyti iki 3 generacijų. Gali plisti savaime ir su turistiniu bei žūklės inventoriumi.


addInfoSpecies:
Pietinėje ir centrinėje šalies dalyje ežeruose, vandens saugyklose ir upėse labai paplitusi, kitur kol kas rečiau pasitaikanti rūšis. Kai kuriose vietose kietašarvių šoniplaukų tankumas siekia iki 7000 individų/m2. Veisiasi nuo pavasario iki rugsėjo, per sezoną gali išsivystyti iki 3 generacijų. Plinta savaime ir su turistiniu bei žūklės inventoriumi.


addInfoSpecies:
Rainuotieji vėžiai paplitę beveik visoje teritorijoje, išskyrus šiaurrytinę dalį. Daugelyje vietovių jie gausūs arba labai gausūs. Lengvai dauginasi, subrendusios patelės gali daugintis iki 2 kartų per sezoną ir kaskart padeda iki 500 kiaušinių ar net daugiau. Kai kuriose vietose rūšis galėjo būti neteisėtai introdukuota, bet daugelyje vietų ji atsirado dėl savaiminio plitimo iš Lenkijos, kur ji jau anksčiau tapusi invazine.


addInfoSpecies:
Dabar Lietuvoje žymėtieji vėžiai aptinkami rytinėje šalies dalyje ir toliau plinta visomis kryptimis. Žymėtieji vėžiai šalyje buvo introdukuoti 1972 m. į kelis izoliuotus ežerus. Vėliau jie buvo neteisėtai perkelti į kelis kitus ežerus. Plinta vandentakiais, tačiau gana lėtai. Kiaušinius deda rudenį, jaunikliai ritasi nuo balandžio pabaigos iki vėlyvos pabaigos. Deda 100–400, kartais iki 500 kiaušinių. Gyvena iki 20 ir daugiau metų. Įsikuria greitos tėkmėse vandenyse, taip pat ežeruose, tvenkiniuose, karjeruose.


addInfoSpecies:
Lietuvoje dažna ir sparčiai plintanti rūšis. 2007–2008 m. populiaciją sudarė apie 9000, 2013–2015 m. – apie 12000 individų. Minta graužikais, paukščiais, varliagyviais ir vėžiagyviais. Gyvena upių ir upelių pakrantėse. Anksčiau Europoje įveistos arba iš auginimo vietų pasprukusios kanadinės audinės dabar plinta savaime.

addInfoMeasures:
Kanadines audines leidžiama be specialių leidimų laikyti ir veisti specializuotuose kailinių žvėrelių auginimo ūkiuose ir jais prekiauti siekinat sudaryti veislinę bandą specializuotuose kailinių žvėrelių auginimo ūkiuose vadovaujantis Lietuvos Respublikos aplinkos ministro 2002 m. liepos 1 d. įsakymu Nr. 352 "Dėl Introdukcijos, reintrodukcijos ir perkėlimo tvarkos aprašo, Invazinių rūšių kontrolės ir naikinimo tvarkos aprašo, Invazinių rūšių kontrolės tarybos sudėties ir nuostatų, Introdukcijos, reintrodukcijos ir perkėlimo programos patvirtinimo".


addInfoSpecies:
Labai dažnas ir labai gausus visoje šalyje. Per laikotarpį nuo 1998 m. iki 2008 m. mangutų skaičius išaugo nuo 6300 iki maždaug 47 000 individų. Per laikotarpį nuo 2010 m. iki 2016 m. kasmet buvo sumedžiojama nuo 4000 iki 10 000 mangutų, keliuose žūva iki 20 000 mangutų. Vidutiniškai veda 8 jauniklius, pasitaiko vadų iki 14 jauniklių. XX a. pirmojoje pusėje dirbtinai įveisti mangutai dabar plinta savaime. Manoma, kad į Lietuvą paplito iš Latvijos ir Baltarusijos.


addInfoSpecies:
Nuo 2010 m. Lietuvoje paprastieji meškėnai užregistruoti Rokiškio, Šilutės, Varėnos r., Kazlų Rūdos sav. Pavieniai individai kartais stebimas Kuršių nerijoje (Neringos miesto savivaldybė). Stebėti individai sugaunami, sumedžiojami arba randamos jų gaišenos ant kelių. Tikslus rūšies paplitimas ir populiacijos dydis šalyje nežinomi. Patvirtinta, kad Kuršių nerijoje buvo vienas dauginimosi atvejis. Nuo 2010 m. stebėta apie 30 meškėnų individų. Manoma, kad į Lietuvą paprastieji meškėnai pateko iš Lenkijos per Kaliningrado sritį (Rusija), taip pat gali būti, kad jie migruoja iš Baltarusijos teritorijos, tačiau šis migracijos kelias nepatvirtintas.


addInfoSpecies:
Rūšis paplitusi visoje Lietuvoje, bet netolygiai. Kiek retesnė šiaurinėje ir vakarinėje šalies dalyse. Lietuvoje per metus veda 2–3 vadas, vadoje po 4–7 jauniklius. Nėštumo trukmė 25–26 dienos. Patelės subręsta per 4–5 mėnesius, patinai vėliau. Gyvena vandens telkinių pakrantėse: paežerėse, lėtai tekančių upių, griovių, tvenkinių, senvagių krantuose, pelkučių pakraščiuose. Rausia urvus arba stato trobeles.


addInfoSpecies:
Paplitusi visoje šalyje, labai gausi rūšis. Gyvena daugiausia urbanizuotose teritorijose, tačiau vis dažniau įsikuria vandens telkinių pakrantėse ar kitose natūraliose buveinėse. Veda 6–11, kartais iki 14 jauniklių. Per metus patelė veda iki 5 vadų. Plinta savaime.


addInfoSpecies:
Lietuvoje rūšis plačiai paplitusi Baltijos jūros priekrantėje ir Kuršių mariose, Nemuno žemupyje pasitaiko tik pavienių individų. Baltijos jūros priekrantėje juodažiočiai grundalai tapė vyraujančia dugnine žuvų rūšimi. Minta moliuskais ir kitais bestuburiais gyvūnais. Vidutinis vislumas – iki 1400 ikrų. Leidžiama gaudyti ištisus metus ir neribotais kiekiais, turint mėgėjų žvejybos leidimą.


addInfoSpecies:
Lietuvoje rūšis paplitusi vidurinėje, rytinėje, pietinėje ir pietrytinėje šalies dalyse, bet netolygiai. Iš viso užregistruota daugiau kaip 70 vandens telkinių (kūdrose, tvenkiniuose, nedideliuose ežeruose), o Vilniaus apskrityje pavienių individų pasitaiko ir kai kuriose Vilniaus upėse. Dauguma radimo vietų koncentruojasi aplink urbanizuotas teritorijas. Daugumoje vietovių grundalai buvo neteisėtai introdukuoti arba pateko atsitiktinai, kai buvo naudojami jaukui. Dabar plinta savaime. Vidutinis vislumas – apie 2000 ikrų.


addInfoSpecies:
Visoje šalyje plačiai paplitusi rūšis, ypač dažna ir gausi pietiniuose ir rytiniuose šalies rajonuose. Sudaro didelius sąžalynus pievose, pamiškėse, pakelėse. Ypač dažna ir gausi apleistų dirvonų ir nenaudojamų pievų plotuose. Dauginasi sėklomis, kurias išnešioja vėjas, rečiau transporto priemonės. Vegetatyviniu būdu (šakniastiebiais) dauginasi lokaliai, bet kartais išplatinama su pervežamu dirvožemiu didesniais atstumais. Kryžminasi su vietine genties rūšimi – paprastąja rykštene (Solidago virgaurea) ir kelia grėsmę jos populiacijų stabilumui.


addInfoSpecies:
Visoje šalyje paplitusi rūšis, ypač dažna ir pietiniuose ir vakariniuose šalies rajonuose. Sudaro didelius sąžalynus pievose, pamiškėse, pakelėse, vandens telkinių pakrantėse. Dauginasi sėklomis, kurias išnešioja vėjas. Plinta ilgais šakniastiebiais, jie išplatinami su pervežamu dirvožemiu. Kryžminasi su vietine paprastąja rykštene (Solidago virgaurea) ir kelia grėsmę jos populiacijų stabilumui.


commonNameNational:
avoadinha-peluda, erva-pau, erva-da-esforrica, avoadeira, aboadeira, raposa


commonNameNational:
figueira-do-inferno, estramónio, erva-do-diabo, erva-das-bruxas, erva-dos-mágicos, figueira-brava, castanheiro-do-diabo, pomo-espinhoso


commonNameNational:
vitadínia-das-floristas, intrometidos, floricos, margaridas, teresinhas, margacinha


commonNameNational:
azedas, erva-pata, erva-canária, trevo-azedo, azeda, trevo-amarelo, erva-mijona


addInfoMeasures:
Measures established under inland fisheries regulation


commonNameNational:
árvore-do-incenso, pitósporo, pitósporo-ondulado, pau-incenso, incenseiro, falsa-árvore-do-incenso, incenso


commonNameNational:
robínia, falsa-acácia, acácia-da-terra, acácia-de-flores-brancas, acácia- bastarda, acácia-boule, acácia-para-sol


addInfoMeasures:
Measures established by inland fisheries regulation


# ref_iasEco

src:
JRC, contact Ana Cardoso ana-cristina.cardoso@jrc.ec.europa.eu


# ref_iasUnionList

speciesNameLegi:
Eriocheir sinensis H. Milne Edwards, 1854


speciesNameLegi:
Heracleum mantegazzianum Sommier & Levier


speciesNameLegi:
Herpestes javanicus É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1818


speciesNameLegi:
Lithobates (Rana) catesbeianus Shaw, 1802


speciesNameLegi:
Lysichiton americanus Hultén and St. John


speciesNameLegi:
Pseudorasbora parva Temminck & Schlegel, 1846


speciesNameLegi:
Pueraria montana (Lour.) Merr. var. lobata (Willd.)


speciesNameLegi:
Vespa velutina nigrithorax de Buysson, 1905


speciesNameLegi:
Procambarus fallax (Hagen, 1870) f. virginalis


speciesNameLegi:
Ludwigia grandiflora (Michx.) Greuter & Burdet


speciesCNameEN:
Red-eared, yellow-bellied and Cumberland sliders


